หย่ารัก CEO ร้าย

อย่ารัก CEO ร้าย ตอนที่ 1. แค่เธอยักคิ้วต้นงิ้วก็แค่ถั่วงอก โดยแอดมินตัวกลม “ดีใจจังเลยนะ ที่คุณมาร์คกลับมาสักที คราวนี้คุณท่านก็ไม่ต้องทำงานหนัก จะได้พักกันบ้าง” พุดคนเก่าคนแก่ทั้งยังเป็นคนขับรถให้กับเจ้านายเอ่ยขึ้นในระหว่างที่นั่งรอรับเจ้านายคนที่สองของบ้าน ทำเอาป้านางตีเข้าให้ที่ต้นแขนของพุดเข้าอย่างแรง เพราะว่าเรื่องของเจ้านายยังไงซะก็ไม่สมควรที่จะเอามาพูดพร่ำพรื่อ มันไม่ใช่วิสัยของคนในบ้านนี้ที่จะมานินทาเจ้านายเป็นว่าเล่น “คุณท่านทำเองซะที่ไหน ยังมีหนูตะวันที่คอยช่วยงานคุณท่านทั้งสองอยู่นะ เอ็งไม่รู้อะไรอย่าพูดแบบนั้นอีกนะเดี๋ยวคุณท่านได้ยินจะเอ็ดได้เข้าใจไหม” ป้านางแม่บ้านคนเก่าคนแก่หันมาดุพุดเบา ๆ ทำเอาหนุ่มใหญ่ถึงกับคอตก นั่นเพราะว่าบ้านนี้ไม่ชอบการนินทาเจ้านายนั่นเอง “ไม่พูดกับเอ็งแล้วนั่นรถคุณมาร์คมาแล้ว” ป้านางทำทีเป็นไม่สนใจพุดก่อนที่สายตาอันฟ่าฟางจะเหลือบไปเห็นรถยนต์หรือของเจ้านายหนุ่มของบ้านขับเข้ามาด้วยความเร็วสูงเป็นอย่างมาก เล่นเอาหัวใจคนแก่แทบจะวายตายในทันที ไม่ว่าจะนานแค่ไหนคุณมา่ร์คของเธอก็ยังคงชื่นชอบความเร็วอยู่เสมอ เอาตรง ๆ เธอเป็นห่วงเรื่องนี้เป็นที่สุด รถยนต์หรูขับมาจอดด้วยความเร็วก่อนจะเบรกเสียงดังเอี๊ยดทำเอาทุกคนถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก ประตูรถยนต์เปิดออกมาพร้อมกับสายตาของคนที่คนในบ้านกำลังรอคอยการกลับมานั่นเอง ทุกคนต่างลุ้นระทึกว่าตอนนี้เจ้านายหนุ่มจะมีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไงกันนะไม่ได้เจอกันเสียนาย คงหน้าตาดี มารยาทดีเป็นอย่างแน่นอน ไม่รอให้ทุกคนในบ้านลุ้นระทึกมากไปกว่านั้นเมื่อ ชายหนุ่มรูปร่างสูง ขาว ผิวพรรณดี อีกทั้งความสูงน่าจะ185 ซ.ม เห็นจะได้ เดินออกมานอกตัวรถเต็มความสูงของเขาก่อนจะสอดส่องสายตามายังทุกคนที่นั่งรอการกลับมาของเขา สายตาอันเฉียบคมของเขาสแกนดูทุกคนภายในบ้านด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างมากก่อนี่เขาจะกระตุกยิ้มที่มุมปากเพียงหนึ่งที โดยที่ถ้าใครไม่สังเกตุก็คงจะไม่เห็นเป็นอย่างแน่นอน เมื่อล็อคเป้าหมายที่ชัดเจนเอาไว้แล้วนั้นไม่รอช้าชายหนุ่มเดินปรี่เข้าไปยังจุดหมายในทันที่ นั่นก็คือป้านาง ที่เปรียบเสมือนแม่นมของเขานั่นเอง สองมือยาวกางแขนออกเพื่อที่จะเดินไปโอบกอดป้านาง หญิงผู้เป็นที่รักอันดับสองต่อจากคนที่เป็นแม่ของเขา แต่แล้ว... สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่ในตอนที่กำลังจะเดินไปสวมกอดป้านางนั้นดันมีหญิงสาวเดินโผล่พรวดผ่านมาตรงนั้นพอดี ทำให้มาร์คเดินเข้าไปสวมกอดหญิงสาวคนนั้นทันที แทนที่จะเป็นป้านางของเขา และเหตุการณ์มันเกิดขึ้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก แลุะทุกคนต่างก็ตกใจไปตาม ๆ กันโดยเฉพาะหญิงสาวที่่ถูกเขาสวมกอดเอาไว้แน่นนั่นเอง “อืม คิดถึงจังเลยครับป้า คิดถึงที่สุดเลย” เขาพูดทั้งที่หลับตา และคว้าใบหน้าหญิงที่คิดว่าเป็นป้านางมาหอมแก้มทั้งซ้ายและขวา ทำเอาทุกคนถึงกับตกตะลึงเป็นอย่างมาก และพอลืมตาขึ้นมามองหน้าคนที่คิดว่าเป็นป้านางนั้นถึงกับตกใจ เช่นเดียวกับหญิงสาว “เธอเป็นใคร ? ” มาร์คถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าแววตาฉายถึงความสงสัยเป็นอย่างมาก แต่หญิงสาวไม่ทันได้ตอบก็ผลักมาร์คออกให้พ้นจากร่างกายของเธอ และไม่ทันที่เธอจะตอบว่าตัวเองเป็นใครมาร์คก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน “จะว่าไปถ้าอยู่ในบ้านนี้ก็คงเป็นเด็กในบ้านสินะ หรือว่าเป็นแขก หรือว่าพนักงานของบริษัท ดูจากหอบงานมาเต็มไม้เต็มมือ ก็ต้องเป็นพนักงาน ในเมื่อเป็นพนักงานของบริษํทต่อให้มาทำงานที่บ้านล่ะก็ต้องดูให้ดีด้วยว่ามันสมควรไหมที่มาเดินทะลุผู้คนแบบนี้” มาร์คใส่อารมณ์ไปที่หญิงสา่วเป็นชุด ทำเอาเธอแทบไม่มีโอกาศได้แก้ตัวหรือว่าเอ่ยปากตอบอะไรเลยสักอย่าง “คุณมาร์คคะ ป้าว่าเอ่อ...” “ไม่เป็นไรครับป้า ผมเข้าใจผมไม่ถือ” มาร์คพูดพร้อมกับสองมือล้วงกระเป๋ากางเกงและมองหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยอยู่ตรงหน้าของเขา กลิ่นแป้งอ่อน ๆ ที่ไม่น่าจะใช่กลิ่นน้ำหอมยังติดจมูกของชายหนุ่มอยู่ด้วยซ้ำ พุดถึงกับรีบขยับเข้ามาใกล้กับป้านางแล้วกระซิบ “ป้าทำอะไรสักอย่างสิครับ ไม่อย่างนั้น” ไม่ทันที่พุดจะพูดจบด้วยซ้ำมาร์คก็พูดขึ้นมา “คนสวยมีแฟนหรือยังจ๊ะ แต่ไม่เป็นไรมีแล้วพี่ก็ไม่ถือเพราะแค่เธอยักคิ้วต้นงิ้วก็แค่ถั่วงอก” เขาพูดพร้อมกับยักคิ้วให้กับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า แต่.... “โอ๊ย ๆ ๆ ๆ อะไรวะใครดึงหู ” ชายหนุ่มร้องออกมาและหันมามอง และต้องร้องหนักกว่าเดิมเมื่อคนที่ดึงนั้นดึงแรงหนักกว่าเดิม “อะไรนะ แค่เธอยักคิ้วต้นงิ้วก็แค่ถั่วงอกอย่างนั้นเหรอ มานี่ไอ้ตัวแสบ ไม่กลัวตกนรกหมกไหม้หรือยังไงพูดจา” “แม่..นรกตอนนี้มันก็แค่ชื่อน้ำพริก ตกไปกระทะทองแดงก็ไม่ร้อนเพราะคนรู้จักทั้งนั้น หรือต่อให้ปีนต้นงิ้วหนามก็ไม่มีหรอกเพราะคนที่มันตกไปก่อนมันรูดหนามออกไปหมดแล้ว” “หุบปาก แล้วตามมา ป้านางไปหยิบกรรไกรมาให้ด้วย” เสียงของคุณผู้หญิงของบ้านดังขึ้น มาร์คทำหน้าเลิ่กลัก “แม่จะเอากรรไกรไปทำไม ?”