TBFW" ANG LIHIM NG VILLAFUERTE MANSION"
1350 Words
Kabanata 7 – Ang Lihim ng Villafuerte Mansion
Ang Villafuerte mansion. Ang laki. Ang ganda. Ang perpekto sa panlabas. Ngunit sa loob, isang malamig, walang-pusong palasyo. Para sa akin, isa lang itong malaking kulungan. Isang gintong hawla na nagbubuklod sa akin sa isang buhay na hindi ko pinili.
Nakatunganga ako sa bintana ng kwarto ko sa south wing, nakatanaw sa hardin. Ang hangin ay malamig sa aking balat, isang matinding kaibahan sa init na nararamdaman ko sa aking dibdib. Ang mga damo at bulaklak, parang isang painting na masyadong maayos, masyadong perpekto—katulad ng buhay na pilit nilang ipinapakita sa mundo. Isang buhay na puno ng kasinungalingan, ng mga itinatagong katotohanan.
Sa gitna ng lahat ng ito, isang fountain ang namumukod-tangi. Puting marmol, isang estatwa ng griffin na nakabuka ang mga pakpak, parang handang lumipad. Pero ang mga pakpak nito ay nakakulong sa bato. Tulad ko. Isang mapait na katotohanan na tumutusok sa aking puso.
Napabuntong-hininga ako. Isang buntong-hininga na puno ng pagod, ng kawalan ng pag-asa, ng isang matinding pagnanais na makatakas.
Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa gala. Ang titig ni Kasandra, ang bahagyang ngiti niya na parang nagsasabing alam ko ang hindi mo alam, isang ngiting nagpaparamdam sa akin ng matinding takot. At si Sebastian… malamig pa rin, parang hindi niya kayang ipaliwanag ang presensya ni Kasandra sa buhay namin. Ang kanyang katahimikan ay mas nakakapangilabot kaysa sa anumang sigaw.
Pero ano nga ba ang karapatan kong magtanong? Ako ba ay may karapatan sa katotohanan? Asawa lang ako sa papel. Isang asawa na nakulong sa isang kasunduan na puno ng mga lihim.
Mga Lihim sa Lumang Pahina
Hindi ako makaupo nang tahimik. Ang aking mga binti ay nanginginig sa kaba at determinasyon. Hindi rin ako makakain. Ang pagkain ay parang bato sa aking lalamunan.
Kaya nagpunta ako sa library ng mansion. Ang aking mga paa ay parang may sariling buhay, nagdadala sa akin sa isang lugar na nagtatago ng mga sagot.
Dito, ang mga pader ay puno ng lumang libro. Mabibigat na hardbound, makakapal na pahina, parang nagtatago ng mga kwentong hindi dapat malaman. Ang amoy ng lumang papel at alikabok ay pumuno sa aking ilong, isang amoy na nagpapaalala sa akin ng mga nakalibing na katotohanan. Umupo ako sa isang mahogany na mesa, kasing kinis ng salamin. At nagsimula akong maghanap.
Sa pagitan ng mga business articles at investment reports, may isang pangalan na paulit-ulit kong nakikita. Ang pangalan ay parang isang bulong sa hangin, isang pangalan na nagdadala ng takot at kaba sa aking puso.
Kasandra Montenegro.
Isang lumang artikulo ang nakatawag ng pansin ko.
"The Montenegro-Villafuerte Partnership: A Merger of Titans."
Ang mga salitang iyon ay parang mga kutsilyo na tumutusok sa aking puso.
Montenegro.
Kasandra Montenegro.
Nanlalamig ang mga daliri ko habang binabasa ang mga susunod na linya. Ang bawat salita ay parang isang hampas sa aking kaluluwa. Hindi lang basta ex ni Sebastian si Kasandra.
May negosyo silang pinagsamahan.
Mas matagal pa sila sa buhay ng isa’t isa kaysa sa inaakala ko.
At kung totoo ang lahat ng nakasulat dito… hindi lang simpleng business partner si Kasandra.
May bagay siyang hawak laban kay Sebastian, isang bagay na maaaring magbago sa lahat.
Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko nang makarinig ako ng mahihinang yapak sa likuran.
Mabilis akong napatingin.
May isang anino sa dulo ng bookshelf.
Nanatili akong nakaupo, pilit na pinapanatili ang aking composure.
"May hinahanap ka ba, ma’am?"
Napalingon ako sa isang tauhan ng pamilya Villafuerte. Nakasuot siya ng itim na coat, at kahit walang emosyon ang kanyang mukha, parang may babala sa tono niya.
Hindi ako nagpahalata ng takot. "Nagbabasa lang ako," sagot ko nang kalmado.
Napansin ko ang bahagyang pagdilim ng kanyang mga mata bago siya bahagyang yumuko. "Kung may kailangan kayo, ipaalam niyo lang po."
Tahimik akong tumango, pero sa loob-loob ko, mas lalo lang akong kinabahan.
Bakit parang may gustong ipahiwatig ang tauhang iyon?
Ano pa ba ang hindi ko alam?
---
Ang Misteryo ng Nakaraan
Bago ako lumabas ng library, may isa pang dokumentong nakakuha ng pansin ko.
Isang lumang kontrata.
Nakapirma si Sebastian.
At si Kasandra.
Halos malaglag ko ang papel.
Nakahawak ako sa gilid ng mesa para hindi manghina.
Si Kasandra ang dapat na ikasal kay Sebastian.
Pero may nangyari.
At ako ang naging asawa niya sa halip.
Nag-alab ang galit sa dibdib ko. Kaya pala. Kaya pala hindi niya ako kayang tingnan nang diretso. Kaya pala hindi niya ako kayang mahalin.
Dahil hindi ako ang dapat na nandito.
Nanginginig ang kamay ko habang isinara ko ang libro.
Para saan pa ang lahat ng ito? Para saan pa ang pagpapanggap?
Kung hindi lang ako napasok sa buhay niyang pilit niyang tinatakasan, sana’y tahimik at malaya akong namumuhay ngayon.
Pero hindi—nandito ako, nakakulong sa isang kasal na hindi ko ginusto.
At hindi ko alam kung kailan ako makakatakas.
Isang Larawan ng Katotohanan
Mas lumalim ang pagkakahawak ko sa papel, para bang sa pamamagitan nito ay mahahanap ko ang sagot sa napakaraming tanong na bumabagabag sa akin. Pero sa halip, mas lalo lang akong nalilito.
Si Kasandra ang dapat na ikasal kay Sebastian. Hindi ako.
Bakit napalitan ang lahat? Ano ang nangyari?
Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko. Inisa-isa kong basahin ang mga detalye ng kontrata. Hindi lang ito isang kasunduan sa kasal—isa itong kasunduan sa negosyo. Nakasaad doon ang pagsasanib ng Montenegro at Villafuerte empires, isang alyansa na magpapalakas sa parehong pamilya.
Ngunit sa isang sulok ng dokumento, may isang pirma na mukhang idinagdag lang.
Victor Villafuerte.
Biglang kumabog nang malakas ang dibdib ko.
Ang ama ni Sebastian. Siya ang nag-apruba ng lahat ng ito.
Dahan-dahan kong binalikan ang bawat linya, pilit inaalala ang bawat tagpo simula nang mapilitan akong magpakasal kay Sebastian. Hindi ito basta-bastang kasunduan. May mas malalim pang dahilan kung bakit ako ang napili at hindi si Kasandra.
At ang mas nakakakilabot—hindi lang sina Sebastian at Kasandra ang may kinalaman dito.
Pati si Don Victor Villafuerte.
May nililihim silang lahat sa akin.
Napakagat ako sa labi, pilit na pinipigilan ang pag-alon ng damdamin sa aking dibdib. Hindi ako pwedeng magpadala sa emosyon. Kailangan kong malaman ang totoo.
Bigla kong narinig ang mahihinang yabag sa labas ng library. Mabilis kong isinara ang libro at tinago ang kontrata sa loob ng isa pang makapal na volume. Tumayo ako, tinatago ang kaba sa aking mukha.
Nang bumukas ang pinto, isang pamilyar na pigura ang bumungad sa akin.
Si Sebastian.
Nanatili siyang nakatayo sa may pintuan, nakatitig sa akin. Ang dilim ng tingin niya, para bang sinusuri niya kung ano ang ginagawa ko rito.
"Anong ginagawa mo dito?" malamig niyang tanong.
Pinilit kong ngumiti nang hindi nagpapaapekto. "Nagbabasa lang. Hindi ba ito isang library?"
Hindi siya sumagot. Sa halip, marahan siyang pumasok, ang kanyang presensya ay parang isang bagyong nagbabadyang dumating.
"Hindi ka mahilig magbasa," malamig niyang sagot. "Ano talaga ang hinahanap mo?"
Napalunok ako. Alam kong hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan sa harap niya.
"Kung anong gusto kong malaman, malalaman ko rin," sagot ko nang matigas.
Bahagyang nagtaas ng kilay si Sebastian, ngunit sa kabila ng malamig niyang ekspresyon, may kung anong gumalaw sa kanyang mga mata—isang emosyon na hindi ko mabasa.
Tahimik siyang lumapit. Masyadong malapit.
"At kung sabihin kong huwag ka nang magtanong?" bulong niya, ang tinig niya ay mababa ngunit puno ng babala.
Hindi ako umatras. Hindi na ako magpapadala sa takot.
"Kung wala kang itinatago, bakit ka natatakot sa mga tanong ko?" sagot ko, hinahamon siya.
Sandaling katahimikan ang bumalot sa pagitan namin. Ang tanging maririnig ay ang mahihinang tunog ng aming paghinga.
Hanggang sa may ibinulong siya—isang bagay na nagpadagundong sa puso ko.
"Hindi mo gugustuhing malaman ang katotohanan."
Nanginginig akong napaatras. Ngunit bago ko pa masabi ang anumang sagot, tumalikod siya at iniwan akong nakatayo roon—gulong-gulo, galit, at puno ng mga tanong.
Ano ang tinatago niya?
At higit sa lahat…
Bakit ako ang nasa posisyon na dapat ay kay Kasandra?
May mas malalim pang dahilan kung bakit ako ang napili.
At sisiguraduhin kong malalaman ko iyon—anuman ang maging kapalit.
- Writer
