O gün Mavi kendini çok tuhaf hissetmişti. Üzülmene dayanamam. Bu cümlenin bir insanda bu kadar güçlü bir etki bırakabildiğini ilk kez anlamıştı. Neler oluyordu böyle?
O gün Rıfat’la beraber akşam yemeğine dışarıya çıkmışlardı. Pek fazla konuşmamıştılar. Sadece yemeğin tadını çıkarmıştılar ama gene de aralarında bir elektriklenme olmuştu. Bu adam ona öyle güzel bakıyordu ki… fark etmemek aptallık olurdu.
Artık kocasına karşı içinde bir takım duygular hissediyordu Mavi. Kesindi. Görmezden gelemezdi bu duyguları. Sanırım, sanırım ondan hoşlanmaya başlamıştı.
‘NE HOŞLANMASI BE MAVİ!’ diye kendine bağırdı Mavi… Bu duygu, hoşlanmaktan öteydi.
Üniversitedeyken birkaç çocuktan hoşlanmıştı ama hiçbirine şu an ki gibi yoğun duygular beslememişti. Bu adam neler yapmıştı böyle. Neredeyse
