Jade's POV
"B-bakit ka nandito?" malawak akong napangiti dahil sa reaksyon niya.
"Masama ka bang dalawin?" agad ko siyang nilapitan at nilapag ang dala kong mga prutas sa side table. Umupo ako sa kama niya't hinawakan ang kaay niya. "Kamusta ka Claire?"
"Ok lang ako, kahit papaano nakakayanan pa" ngumiti siya. Napakahina na niya, kahit ang pagngiti niya ay nakikitaan na ng kanyang kahinaan.
"Wag kang mag-alala, dadalawin kita madalas" umiling siya sa sinabi ko.
"Mas magandang huwag na Jade, hindi na ako mahalaga" naningkit ang mga mata ko sa sinabi niya.
"May pinagsamahan pa rin tayo Claire. Naging mabuti kang kaibigan sa akin" tugon ko.
"Jade, aaminin ko, hanggang ngayon mahal pa rin kita at masakit sa akin na makita ka habang unti unti akong namamatay" biglang tumulo ang luha niya
