39. GÖZÜM KARA!
ASİYE'NİN AĞZINDAN... "Ben nefes alamıyorum Asiye..." Hani erkekler ağlamazdı? Hele Barış gibi hiç ağlamazdı? Pekiyi şimdi gözlerimin önünde hıçkırarak ağlayan bu adam kimdi? "Barış sakin ol biraz." dedim. "Boğuluyorum. Yemin olsun düşman başkası çıksa böyle yıkılmazdım." Darbe en yakınından gelince öldürürmüş insanı. Barış'ın yakınından değil, yakınındakilerinden gelmişti. Yaralı yüz haricinde hepsi de akrabasıydı. Darbenin büyüklüğü ile düşmanın yakınlığı boy ölçüşüyordu. Dilan abla Barış'ı sakinleştirmeye çalışsa da hiçbir şekilde işe yaramıyordu. Ailenin paramparça olduğunu, babasının hatasının çok büyük olaylara ehemmiyet verdiğini söylüyordu. Paramparça olmuş bir insan hiçbir şekilde teselli olamaz. Bunu ben kendim, kendimden çok iyi biliyordum. Belki başımı sokacağım bir
- Writer
