38. YILLARIN İZLERİ...
BARIŞ'IN AĞZINDAN... Hayat bana hiç böyle aşağılanmış hissettirmemişti. Omuzlarımdaki yük bana yaşadıklarımın ne kadar da berbat olduğunu anlatıyordu. Bizim konağın önündeydim. Karımın yanında olmak varken, yengemin ve annemin bağırış seslerinin bütün Van'a yayıldığı yerdeydim. "Ortalık fena..." dedi beni gören koruma. "Kapıyı aç!" dedim. Annemle yengemin düşmanlığı geçmişe dayanıyordu. Aralarında olan şeyin tam nedenini bilmiyor, mümkünse bilmek de istemiyordum. Tek bildiğim; ikisinin de birbirinden hiç haz etmediğiydi. Kapının açılmasıyla annemle yengemi karşı karşıya gördüm. İkisinin de duruşundan adeta öfke fışkırıyordu. Birbirlerini şuracıkta öldürmemek için kendilerini zor tuttuklarından adım kadar emindim. "Seni hain köpek!" dedi annem. Köpek kelimesi artık bana aşikâ
- Writer
