บทที่ 8 มันเป็นใคร

1086 Words
“คุณมาก็ดี พาเธอกลับไปเถอะครับ คราวหลังก็ดูแลเธอดีๆหน่อยนะครับ อย่าให้ไปเที่ยวนั่งตักใครแบบนี้“ เดนนิสกล่าวเสียงเรียบพรางมองหน้าชายลูกน้อง ”ครับ…“ทิวก้มหน้าเข้าใจก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มเอาคนตัวเล็กออกมา ดูเหมือนเธอจะหลับไปด้วยฤทธิ์เหล้าเสียแล้ว “ฮึกกกฮือออ เดน…ขอโทษ…” พิชชาหลับตาละเมอเสียงอู้อี้ ใบหน้าเล็กแนบเข้าหน้าท้องแกร่งของชายลูกน้อง ในขณะที่เดนนิสนั่งมองตามแผ่นหลังของคนที่อุ้มเธอออกไปด้วยสายตาอันไม่สามารถคาดเดาได้ ไม่นานก็หันกลับมาหยิบแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นมากระดกลงคอเป็นนํ้าเปล่า “สงสารน้องพิชว่ะ” แดนเทพกล่าวสายตาทอดมองหน้าเพื่อนรักตรงหน้า เกร๊ก! ชายหนุ่มวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะด้วยความแรงก่อนจะลุกขึ้นยืนพรางกระตุกคอเสื้อ “กูกลับบ้านละ” “อ้าวเฮ้ย…เออจะกลับก็รีบกลับ กูจะไปต่อกับสาวๆสะหน่อย” แดนเทพแสดงสีหน้าตกใจแรกๆทำเหมือนจะห้าม แต่กลับเผยยิ้มชอบใจออกมาสะดื้อๆ พรางหันหน้าไปหอมแก้มสาวคนข้างซ้ายทีขวาที ส่วนอีกฝ่ายก็ไม่มีการตอบสนองไดๆ หันหลังก้าวออกไปอย่างไม่ไยดี “ไอ้นี่ ทำเป็นหยิ่ง!” แดนเทพกระตุกมุมปากอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะหันกลับมาหาสาวสวยข้างๆ “เราไปกันเถอะครับน้องเชอรี่ น้องส้มโอ”ชายหน้าหวานลุกขึ้นโดยมีสองสาวเกาะหน้าเกาะหลังเดินตามขึ้นห้องไป คฤหาสน์… คนร่างสูงสาวเท้าก้าวเข้ามา สีหน้ากำลังครุ่นคิดอยู่กับอะไรบางสิ่งอยู่ในหัว มือหนาเปิดประตูเข้ามาในห้อง ก็ต้องชะงักกับภาพตรงหน้า เมื่อเห็นหญิงผู้คุ้นหน้านั่งอยู่กลางโซฟามหึมาในห้อง เดนนิสเผยสีหน้านิ่งในทันที ”เดนหลับมาสักที ฟางคิดถึงจะแย่แล้วค่ะ“ ฟางฟางรีบลุกขึ้นจากโซฟาเดินแจ้นเข้ามากอดแขนหนา ถ้อยคำออดอ้อนเอาใจชายหน้านิ่ง “คุณเข้ามาทำไม ผมบอกกี่ครั้งว่าอย่าเข้ามาในห้องผม” ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะชายตามอง กล่าวถามหญิงสาวอย่างเยือกเย็น “ฟางขอโทษค่ะ…” ฟางฟางรีบบีบนํ้าตา ก้มหน้าก้มตาเม้มปากให้เขาเห็นใจ “อืม ออกไปเถอะ”ไม่อยากที่จะพูดมากทำเพลง เอ่ยสั่งออกไปส่งๆจะได้จบๆเสียที “ก็ได้ค่ะ..ฝันดีนะคะเดน” นํ้าเสียงแผ่วเบาลง ฝืนบังคับยิ้มบางออกมา เขย่งเท้าจุ๊บแก้มชายที่ไม่แม้แต่จะทอดสายตามอง ก่อนจะหันหลังออกจากห้องไป เพียงผ่านพ้นประตูที่ถูกปิดลง รอยยิ้มจอมปลอมก็เลือนหาย กลายเป็นความโกรธแค้น ฟางฟางกำหมัดกัดฟันแน่นพร้อมเดินเข้าห้องตัวเอง ชายร่างสูงยืนนิ่งอยู่คราหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆเดินไปยันถังขยะที่ตั้งไว้ตรงข้ามกับเตียง สายตานิ่งทอดมองลงไป พบกับใบหน้าสง่าของหญิงคนรักเก่าที่นั่งยิ้มหวานอยู่ในกรอบรูปภาพราคาแพง คนตัวใหญ่ค่อยๆโน้มตัวลงไปหยิบมันขึ้นมามองดูด้วยความสับสนคิ้วสองข้างขมวดแทบจะชนกัน ดั่งกับว่าตอนนี้ในหัวมันพัวพันไปหมด ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ประทับอยู่ลึกในหัวใจ ตั้งแต่ผู้หญิงคนนี้กลับเข้ามาในชีวิต… “กรี๊ด!!! นังผู้หญิงในรูปนั่นมันเป็นใคร!!! ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับเดนแน่ๆ…เหอะ อย่าหวังจะมาแย่งเดนไปจากฉัน เพราะฉัน..จะต้องขึ้นเป็นนางหญิงของคฤหาสน์นี้!!” เสียงกรี๊ดร้องของฟางฟางดังไปทั่ว ท่ามกลางในห้องนอนขนาดกลาง หญิงสาวกัดเล็บตัวเองด้วยร่างกายที่สั่นเทา สายตากำลังบ้าครั่งลุกเป็นฟืนเป็นไฟ เมื่อภาพยัยผู้หญิงคนนั้นที่เธอเผลอไปเห็นเข้า ผุดขึ้นมาในหัวซํ้าๆ กว่าเธอจะมาอยู่ในตำแหน่งนี้ได้มันไม่ง่าย เธอก็จะไม่ยอมเสียชายผู้นี้ไปอย่างง่ายดายเช่นกัน คอนโดพิชชา…. เช้าวันถัดมา พิชชาลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่านอนอยู่ในห้องของตัวเองแล้ว หญิงสาวพยายามนึกคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานคืน นัยตาขยายขึ้นด้วยความอึ้งกับภาพในหัวที่อยู่ๆก็โผล่ออกมา เธอจำได้ว่าเดินไปนั่งตักชายคนรักเก่าพร้อมทำเรื่องน่าอาย ก่อนภาพหลังจากนั้นจะตัดไป มือเล็กยกขึ้นมากุมหน้าตัวเองด้วยความเขินอาย ”นี่แกทำเรื่องบ้าอะไรลงไปเนี่ยยัยพิชเอ้ยย“ พิชชาบ่นพึมพำใบหน้าหงุดหงิด ก่อนเสียงเคาะประตูจะดังก้อนขึ้นมาตัดพ้อ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ร่างเล็กดีดตัวขึ้นจากเตียง รีบเพ่นไปเปิดประตู ก็พบกับชายผู้ช่วยที่ยืนรออยู่หน้าประตูบานใหญ่ “วันนี้คุณพิชมีคุยงานกับคุณเดนนิสนะครับ” ทิวกล่าวพรางก้มหน้าลงเล็กน้อย “อืม ว่าแต่เมื่อคืน….” “ผมเห็นว่ามันดึกมากแล้วแต่คุณยังไม่กลับ ผมเป็นห่วงเลยตามไปดูน่ะครับ แล้วก็พากลับมา..” “อืม ช่างเถอะ นายออกไปก่อน ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า” ทิวพยักหน้าเข้าใจ มือเล็กดันประตูให้ปิดลงพร้อมบิดล็อกดิบดี หญิงสาวขยับเท้าเรียวไปหยุดหน้ากระจกบานใหญ่ มือบางเท้าลงบนโต๊ะเครื่องสำอางขนาดมหึมา สายตาจ้องมองเงาสะท้อนของใบหน้าตน ”ฉันจะง้อเดนต่อยังไงล่ะทีนี้ ง้อคนก็ไม่เป็นอีก เฮ้อออ หรือว่าต้องทำแบบตอนที่เดนตามจีบฉัน??“ สีหน้าครุ่นคิดหนัก ถามตัวเองในกระจกก็ใช่ว่าจะได้คำตอบ ทว่าสายตายังคงมองใบหน้าสระสวยของตน ก่อนที่ดวงตาจะเบิ่กกว้างขึ้นดั่งกับว่าคิดบางสิ่งออก ”จริงด้วย!! วันนี้มีคุยงานกับเดน งั้นก็เริ่มภาระกิจวันนี้เลย! ก่อนอื่นฉันต้องสวย“ พิชชากล่าวเสียงดังลั่น เผยยิ้มมีความหวัง ดวงตาแห่งความมุ่งมั่น ภาระกิจกระชากหัวใจนายแฟนเก่ากำลังจะเริ่มขึ้น ต่อไปนี้เขาคือว่าที่สวามี เมื่อมีไฟขึ้นมาก็รีบสาวเท้าเรียวเดินเข้าไปอาบนํ้าขัดผิวอย่างลั้ลลา
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD