Sandra's POV
Napakagat na lang ako sa aking labi nang maramdaman kong bumilis ang t***k ng puso ko kasabay ng panunuyo ng lalamunan ko. Nakatingin lang ako kay Kuya habang nakatingin kay Dad, hindi siya lumilingon sa akin.
‘Kuya…’
Gusto ko siyang tawagin pero hindi ko kayang magsalita. Gusto ko siyang tanungin kung ano ang sinasabi niya pero wala akong lakas. Nasasaktan ako sa hindi ko malamang dahilan.
Bakit ang sakit ng dibdib ko? Bakit ang sakit sa puso?
“Mabuti kung gano’n, siya na ang babae na nakikita kong nararapat mong naging asawa, Mario. Siya ang nakikita kong makakasama at makakatulong habang buhay,” sabi ni Papa at para bang tuluyan nang gumuho ang buong mundo ko dahil sa sinabing ‘yon ng lalaki. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko matapos kong marinig ang laha
