البارت 2
رواية القدر
بقلمى ميرا اسماعيل
نرجع قبل ض*ب النار
رعد: همى عشان اوصلك
ماسه: حاضر
حامد: جولى ل نعمه اوعاها تعاود حتى لو مت
ماسه: مع انى متاكده انك مسامحه ومش فاهمه ليه بس حاضر
رعد: يلا امال
ماسه اتخركت علشان تنادى اسما وشافت حد بيوجه سلاح ل رعد
ماسه برعب: رعد حاسب. زقته والرصاصه جت فيها
اسما: مااااااسه
نعمه علي التليفون: بتى اسما اختك فين؟ الحجنى يا حسن
اسما: ماسه ماسه ردى عليا انا السبب وبغل ل رعد قتلتها ليه كنا هنمشي
حامد: شيل بت عمتك علي المشتشفى يلا هم جوام
نعمه سمعت الكلام في التليفون
نعمه: يا مرارى بتى في الصعيد جتلوها بدالى
حسن: اسما اسما انت فين ردى يا بتى
هنا: ردى
اسما ب انهيار: الحقينى يا بابا ماسه اتقتلت احنا فى الصعيد تعال. بسرعه انا خايفه
حسن: يارب الستر من عنديك
في المستشفى
رعد: انت يا بهايم معايا واحده بتموت
الممرضه: هاتها هنا جوام
ورعد سابها:
