"Her sabah seni kapıya kadar şoför değil, ben bırakacağım. Okulun kapısından içeri girdiğin andan çıkana kadar, kim olduğunu bilmediğin bir gölge her saniye seni izleyecek. Kimseyle, özellikle de o gereksiz kalabalıkla arana mesafe koyacaksın. Ve en ufak bir huzursuzluk, en ufak bir güvenlik açığı sezdiğim an o okul biter. Anlaşıldı mı?"
Sıla, bu "güvenlik kordonu"nun aslında altın bir kafes olduğunu biliyordu ama gastronomi dünyasına giden yolun buradan geçtiğinin de farkındaydı. Hafifçe gülümsedi, bu zaferin küçük ama önemli bir adımıydı.
:"Anlaşıldı Poyraz Kara. Şimdi... Müsaade edersen yemeğin altını kapatmam lazım, yoksa 'annemin tarifi' yanacak." dedi dişlerinin arasından.
Poyraz, Sıla’nın bu zafer kazanmış edasına karşı hafifçe başını salladı. İçindeki huzursuzluk gitmemişti ama
