DOROTHY SAGE'S POV
Dahan-dahan kong naimulat ko ang aking mga mata pero mabilis ko rin iyon na isinara nang tumama ang liwanag sa mga mata ko na nagmumula sa araw.
Napatingin kaagad ako sa buong paligid ng kwarto na ngayon ay sobrang kalat na.
Ang kurtina ay tuluyan nang bumigay kaya pumasok ang liwanag dito sa loob mula sa malaking glass window na kita ang karagatan.
Ang bote ng alak ni Real ay nabasag na sa sahig. Wala na kaming unan dito sa kama dahil nasa sahig na silang lahat. Nang subukan kong bumangon, mahina akong napamura dahil sobrang sakit ng buo kong katawan.
Anong oras na ba kami natapos kagabi?
"Aray, ang sakit." Mahina kong bulong bago hinilot ang aking likod.
Nang makita ko si Real na tulog sa aking tabi at pareho kaming tanging kumot lang ang tumatakip sa hubad
