***
Kelimeler boğazıma düğümlendi, yalnızca kısık bir "N-Nasıl?" dökülebildi titrek dudaklarımdan. Gitmesi gereken o kadınken, bana mı düşmüştü onu terk etmek?
Çekdar’ın yüzü öfkeyle buruştu, sesi tok ve keskin bir kırbaç gibi suratımda patladı.
"İstediğin de bu değil miydi? Gitmek..!"
İrkilerek geri çekildim. İçime bir soğukluk doldu; korku, öfke ve çaresizlik birbirine karıştı.
"Değil."
Sözümün ardından, dudaklarının köşesinde küçümseyen bir sırıtış belirdi. Gözleri beni parçalayan bir buz gibi sertti.
"Zemheri..." dedi dişlerinin arasından.
"Duydum. Hayallerin için benden vazgeçtin. Verdiğim söze bile inanmadın.”
Sözleri hançer gibi saplanırken, omzuna sertçe vurdum, öfkemin çaresizliğe karıştığı o an.
"Bunun için mi o kızı getirdin?! Anlamadan, dinlemeden!"
Yüzüme doğru bir
