***
Kafamın içi susmuyordu. Düşünceler çığlık çığlığa... Her biri ayrı bir acı, ayrı bir şüphe. Çekdar’ın kolları hala belimdeydi. Sanki sadece belimi değil, kalbimi de sıkıyor gibiydi. O kollar... Bir zamanlar en güvenli yerimdi. Şimdiyse... şimdi hem sığınağım hem de en derin bataklığım olmuşlardı.
Yine gidecekmiş gibi hissettim. Yine sırtını dönüp ardına bile bakmadan çekip gidecekmiş gibi...
Beni yalnızlığımla baş başa bırakmaya hazır bir adamın kollarında ne kadar güvende hissedebilirdim ki?
Ellerimi, onun ellerinin üzerine koydum. İçten içe, bunun bir teslimiyet olmadığını anlamasını isterdim. Ama o, hep gördüğü kadarına inanan, kalbimin gerçeğini hiç sorgulamayan adam... Başını boynuma gömdü. Ona teslim olduğumu sanarak bir onay bekliyordu. Affedildiğini sanıyordu.
Ama hayır. B
