***
Gözlerim kararmıştı. Hissettiğim tek şey; öfkeydi, kırgınlıktı, tükenmişlikti. Kendime gelir gelmez, bir kez daha onun yüzüne tokadı indirdim. Avucumun içi yanıyordu ama içimdeki yangına su serpememişti.
"Dokunma bana!" diye haykırdığımda, başını hafif yana çevirmiş, gözlerini kısmış ve dişlerini sıkmıştı. Gururu incinmişti beliki, çünkü o Çekdar Ağa’ydı. Alışkın değildi bir kadının ona ses yükseltmesine, hele ki tokat atmasına. Ama ben de alışkın değildim bir adamın bana güvenimi kaybettirmesine.
"Sabrımı zorlama Çekdar Ağa, yemin olsun gözümü bile kırpmadan aldırırım bu çocuğu!" dedim, sesim titreyerek. Dudaklarımın kenarına bulaşan o yabancı temasın izini sildim tiksintiyle. Bağırdım yeniden, kendimi susturamayarak. "Bana dokunmayacaksın!"
O an bakışları gözlerime mıhlanmıştı. B
