FİDAN:
Mirza sinirlendiği zaman daha da irileşiyordu ve kendime asla itiraf etmediğim bir gerçek vardı ki onu zihnimin en derinlerine saklamıştım: Mirza’dan korkuyordum. Fidan kimseden korkmazdı babasından bile. O yüzden gözlerimi iyice kısıp, kafamı yukarı kaldırdım. Varlığı odayı dolduran karşımdaki adama kafa tutmaya hazırlandım.
Kapı öyle çarptı ki bağlantı yerlerinden tozlar döküldü. Çıkan gümbürtü, gök gürültüsü gibi yankılandı. Birazdan konak ahalisi odaya toplanırdı. Odanın ortasında karşılıklı duruyorduk. Yavaş yavaş bana yaklaşıyordu. Yaklaştıkça ben geri adımlıyordum. Elimi kaldırdım, parmağımla “Sakın!” dedim. Söylediğimin hiçbir etkisi olmadı yaklaşmaya devam etti. “Yaklaşma dedim!” diye tekrar ettim. Uzandı kolumu yakaladı, kolum elinin içinde, parmaklarının arasında eziliy
