İFŞA BÖLÜM 62
FERMAN:
Gün iyice yükselmişti. Hava aslında çok sıcaktı ama atın üzerinde Narin kollarımın arasındaydı ve bana sımsıkı sarılmıştı sıcak aklıma bile gelmiyordu. Bana kalsa ömrümün devamını burada, tam bu pozisyonda geçirebilirdim. Bana atın adını sorup cevabını aldıktan sonra başını kaldırmış, dudakları tam dudaklarımın ucuna gelmişti. O kadar yakındı ki o an... Nefesinin yakıcılığını dudaklarımda hissedebiliyordum. Tek bir hareketle o pembe güzellikleri kendi dudaklarımın arasında hapsedip, bunca zamanlık susuzluğuma son verebilirdim. O an benim için Narin tek gerçekti, hayatta çözmediğim her derdimin tek dermanıydı. Bir izin verseydi, uzanabilseydim dudaklarına, sonra evimize gitseydik, gerçekten karı koca olsaydık. Narin yine bana kahvaltı hazırlasaydı başka bir isteğim y
