MİRZA:
O sabah şirkete gelirken yüzümde, akşam Fidan’a doymuş olmanın yerleştirdiği engellenemez gülümseme vardı. Benim ateş gibi kadınım geri dönmüş, yası bitirmiş, yaşamayı seçmişti. Kızıma anasının asla bakamayacağı şekilde, çiçekler gibi bakıyor, akşamları da beni asla unutamayacağım şekilde doyuruyordu, daha ne istesin ki Mirza?
Dün akşama dair en acayip dakikalar, Fidan’la alev aldığımız anlarda “Ferman!” diyerek boşalmam ve Fermanın gecemizi darmaduman edişiydi. Ne yalan söyleyeyim, odadan çıkarken niyetim bu densiz adama iyi bir ders vermekti ama artık Narin adama ne yaptıysa, kaldırımda otururken gördüğümde acıdım garibana. Onu en iyi ben anlardım, ben de Fidan tarafından az köpek edilmemiştim. Ben onu kaldırmaya çalışırken de sürekli “Narin üzülmesin!” deyişi ayrıca hoşuma gitm
