MİRZA:
Tam tahmin ettiğim gibi Fidan kapıyı yüzüme kapattı. Elimi arka cebime atıp oda kartını çıkarttım.
Bütün gün otelde köşe kapmaca oynamıştık. Uzaktan Fidan’ı görüyordum, her görüşümde bana öfkeyle bakıyordu. Salonlarda o kusursuz endamıyla yürürken görüyordum onu, koşup gitmek bulduğum ilk kuytuda becermek istiyordum ama nafile. Eskilere kafayı takmıştı bir kere. Haklı mıydı? Evet haklıydı. Fidan’ın böyle bir şeyi soracağı sonra da böyle tepki vereceği aklımın ucundan geçmezdi. Durup düşününce insan hak veriyordu.
Kartı kapıya okuyup içeri süzüldüm. Odaya doğru doğru adım attığımda Fidan karşımda öfkeyle bana bakıyordu. Odanın ortasında durdum. Fidan sinirle, “Şimdi arıyorum güvenliği!” dedi. “Mirza! Çık dışarı!”
Gülümsedim.
“Arasana, ne yapacaklar çok merak ediyorum.” dedi
