MİRZA:
Kapının önündeki sokak köpeği bekleyişim sürüyordu. Artık iyiden iyiye kırılıyordum. Fidan’ı hiçbir zaman yalnız bırakmamıştım. Tamam, nişanlıyken ve evliliğin ilk günlerinde birtakım öküzlüklerim olmuştu ama Fidan beni sevmiyor, evlenmek istemiyor diye kudurmamdan ve geçirdiğim kötü zamanlardan kaynaklanıyordu. Sonrasında Fidan’ı hep sevmiş hiçbir isteğini geri çevirmemiştim. Bugün de beni hemen affetmesini beklemiyordum ama en azından dinleyebilirdi. Bir kere kendimi anlatmama izin verebilirdi. Fidan yoğun bakımdayken “Yeter ki iyileşsin! Beni affetmesin!” diyordum ama geçmişti. İçerde Fidan’ın uyanık olduğunu bilmek onunla konuşamamak, sağlıklı halini görememek ve tabii ki öpüp koklayamamak beni delirtiyordu.
Şimdi de hala çıkmıştı başıma. Bu halayı ne düğünde görmüştüm ne ist
