FİDAN
Bu çiftlik evini hep çok sevecektim. Mirza ile gerçekten evli olduğumuzu hissettiğim yerdi artık benim için. Mirza’yı kaybettiğimi sandığım o gece hariç burada geçirdiğim her an çok güzeldi. Gülüşlerimiz, sohbetlerimiz, sevişmelerimiz hepsi unutulmazdı.
Arabada eve dönerken Mirza sık sık bana bakıp gülümsüyordu. Bu sefer döndüğümüz konak eski konak değildi. Konağa güzeller güzeli bir bebek gelmişti ama bütün dengeleri de alt üst etmişti.
Konaktan içeri girer girmez büyük bir sevgi seliyle karşılandım. Narin bana sevgiyle sarılırken, Hatice hanım ellerini açmış şükür duaları ediyordu. Bu an için çok dua ettiği belliydi. Mirza da yeniden yuvaya dönüşümüzü gülümseyen gözlerle izliyordu. Ta ki köşeden o minik güzellik çıkana kadar. Bakıcısının kucağında köşeden döner dönmez Mirza’yı
