İFŞA BÖLÜM 66
MİRZA:
Konağımızda belki yıllardır beklediğimiz huzura baktım. Çok acıların temellerinden sarstığı o konakta bugün çocuklar oynuyor, gelinlerin kahkahası salonda yankılanıyor, evin ağası keyfile kahvesini yudumluyordu. O huzurun, iç ısıtan saatlerin daha çok sürmesi için birilerinin fedakarlık yapması gerekiyordu. Fidan'ın kahkahaları, Narin'in gülümsemesi, Elif ile Maya'nın oyunlarının keyifli olması benim sorumluluğumdaydı. Mademki ağa bendim onların huzuru için gerekirse karanlığın içine dalacaktım.
Arabaya yürüdüm, Cenap hareket etti. "Şirkete!" dedim. Çıktığımızda öğlendi. Mürsel ile gece buluşacaktık, bizim çiftlik evine geleceklerdi. O saate kadar zaman geçirmeliydim. Zaman geçirmek sorun değildi. Pek çok alanda girişimimiz vardı, yazın neredeyse geldiği şu günlerde
