kalbimde yerin yok mu

ben bir hayat uğruna feda edilen bir kadınım hayat daha küçükken kaderim belirlemişti. İnsanin küçükken gideceğini okul belli olurdu benim ise gelin gidecegini aile belli olmuştu . ben Dilşah Demiroğlu. Demiroğlu asirettin geliniyim . Ateşoğlu asirettin kızı da sırf kan davası bittsin diye beni evlendirler ama orta da kocam yoktu aslında ama vardı gibi çünkü daha evlenmeden beni terk edip gitti başka bir kadın evlenmek istiyordu Ailesi ise onu evlat red etti . sadece kaynanam onla konusurur babası ise çoktan cenaze namazı kılmışti . ama nasıl olsa oğluydu belki bir gün affedirdi . ama inşallah ben yaşadığım sürece affetmez çünkü . o kadınla asla aynı evde yasiyamazdim .kim yasabilirdik ben asla yapamazdık . yukarıda odamın eyşalari duzelltiyorudum yarın İstanbul'a gidecektim . okulumun son sınavlarına hazırlaniyordum artık bitmesin az kalmışti .Allah kayınbabam rasiz olsun sırf ben kuma yanında yaşamam diye oğlunu evlat red etmişti aslında burası urfaydi hiç ağa oğlunu evlat red etmezdi . ama o etmişti hem de tek oğlunu son kitaplarimda cantayin içine koyarakken kapı açıldı kaynanam ellinde meyve tabagiyla odama girdi ."kızım yorulmadin İnşallah"dedi ellinde ki tabağı masanın üstüne birakti"yok anne ne yorulması "dedim asla yorumlamıştim benim için her şeyi yapan ailem asıl yorumusurdur ."kızım ben sana sormadan bir şey yaptım ."dedi o asla benim kizacagim bir şey yapmazdı "noldu ki anne "dedi kapıyı kapattı sanki kimse duymasini istemiyor gibiydi . "Ben kizim ben ben Ciwanla konuştum Ben senin İstanbul'a gideceğini söyledim İstanbul'a geleceğini öğrenince benim yanımda kalsın dedi sana sormadım ama inşallah kızmaz "dedi Ciwanla mi aynı evde kalmak aman Allahım kayın babam duyarsa biz bittik " anne babam nasıl izin verdi ki "dedi gelin böyle söyleyince yanlış bir şey yapmadığı farkına vardı . gelin asla ona kızmamisti . demekti oda kocası özlüyordu . "kızım babana duyarsa senin zaten Ciwani yanına göndermez babam bizim neşe teyzem de kaldığı bilecek "dedi ve başıma bir opucek kondurak çıktı . Allah'ım inşallah Ciwan beni zorla kabul etmemiştir ... Ciwan Berk Demiroğlu devam merhabalar ben Civan Berk Demiroğlu 28 yaşındayım ailem annem hariç herkes beni red etmişti pişman mıydım asla . çünkü sevdiği kadın yanındaydım burda kendime çok güzel bir hukuk şirketim vardı . babamın saçma saçma işlerinde gayet iyiydi .ve bugün benim doğum günümde .Şimde işler bitmişti . sevdiği kadınla beraber yemeğe gidicektik. onun yanına geldim ellinde ki dosyalara bakiyordu . arkasında bir öpücük verdim boynuna "ay Berk odum koptu napiyorsun sen ya "dedi özlemişti . canım karımı evet karımdi ama dini nikahlı karımdi .benim için Allah önünde verdiği söz önemliydi . babamın bana zorla yaptırdığı saçma sapan imzalar değil bide asla o kızı benim karım değildi ."AA ben seni beni özlediği düşündüm "dedim ellinde ki dosyalara masaya bıraktı .ve bana döndü ."ha özledim de beni çıkmam lazım "dedi nereye gidicekti ki bugün benim doğum günümde kutlamayacak miydi "güzellik gunum benim doğum günüm ya hani beraber yemeğe gidecektik "dedi ben Şimdeye kadar kimseyle kutlamıştim sadece onun beklemiştim . "AA doğru ama ben arkadaşlarıma söz verdim Şimde senle gidersem ayıp olur hem geç te kaldım "dedi yanağıma öpücük kondurdu ve hemen çıktı .Beyza gitti sevdiği kadın beni bıraktı.gitti sonra telefonum çaldı annem arıyordu kesin doğum gunum içindi "Alo anne "dedim özlemiştim en son ne zaman gordugum hatırlamıyordum bile "oğlum Iyiki dogdun kurban olduğum"dedim onunda sesinde Özlem vardı . zaten bir tek annem vardı.beni ozleyen başka kimse yoktu . "ee Sultan nasılsınız iyisinizdir inşallah oğlunuzu da özlemişsinizdir diye düşünüyorum İstanbul'a falan gelmeyi düşünmüyor musunuz Bir ara babamla anlaşsan gelsen çok özledim seni"dedim en son ne zaman gördün mü hatırlamıyordum bile en son karımla olan nikahından görmüştum galiba saçma sapan kızla silah soruyla babanın nikah k kıytırmıştım resmen ah baba ah bütün hayatımı bitirdin "Ben Seni de çok özledim ama farklı bir konu için ben seni aradım"dedi bu ses tonunda biliyordum kesin bir şey olmuştu "ne oldu anne Bir sıkıntı mı var babam abla bir şey oldu" dedim annem hemen atladi "yok oğlum baban niye baban çok iyi babama bir şey yok Karinin Dilşah okulu var o yüzden de İstanbul'a gelmesi gerekiyor ya belki kimsenin evinde kalmasını istemediğim için senin yanında kalsın diyorum sen ne dersin kabul et oğlum"dedi zaten Beyza ile aramızda limon ile bir de birde bu kız g gelirse iyice kabul edemezsin kimin evinde kalıyorsa kalsın canım bana ne bekçisini miyim hem onun kayınbabası onu çok seviyor korur"bana niye geliyor zaten bizim beyza ile aram bozuk valla daha da çok bozulacak ha"dedim bu sefer sinirlendi bizim Valide Sultan"oğlum Sen iyice bizim törelerimizi falan unutmuş gibisin ha karını başka bir insanların evinde mi bırakacağım kız bir hafta gelecek gidecek hem o Beyza Hanım'ın da tek karısı olmadığını biliyor boş boş yapma"dedi aha dedim şimdi bu kadın beni burada döver hatta oradan bile bana terlik fırlatır mecbur kabul edecektik başka çarem yok tu "tamam Sultanım kızma o iş bende kabul sen ne dersen o senin lafını üstüne laf yok "dedim İnşallah bir daha böyle sinirlenmek çünkü annem de başka kimse kalmamışti hayattimda "şöyle adam ol bakalım aferin yarın kız uçakla gelecek git al kızım"dedi onunda kabul ettim ve şirketten çıktım eve geldi kendim bildiği bir tek yemek vardı o da makarna birde çorba yapabiliyordum.gitti mufataga kendime bir şeyler hazirladim ve yedim saatte neredeyse 23:59 vay be bir yaşımız daha bitti diye düşündüm sonra ise masanın üstünde olan son dogum günüm fotoğrafim.gordum babam vardı orda en son sekiz yıl önce görmüştum onları çok özlemiştim.ama bu aralar daha çok artık gibiydi