Elindeki silah gözlerimin içine çevrilmişti.
“Celal’ın selamını getirdik, öğretmen hanım,” dedi ve arkasından kahkaha attı.
O an midem kasıldı. Dilim damağıma yapıştı. Bu sesi… Bu vurguyu tanıyordum. Ayşe’nin ailesiydi bunlar. O gün okuldan alındığında, gözümde kalan gölgeler, tehdit gibi dolaşan bakışlar, hepsi şimdi karşımdaydı.
Tam bir şey söylemeye çalıştım ama kelimeler boğazıma düğümlendi. Arkamdan iki araç daha geldi. Farları kapalıydı ama motor seslerinden anladım, hızla yaklaşıyorlardı. İçimden “Bitti…” dedim. “Bugün bitti…”
İlk maskeli adam kolumdan tuttu. “Hadi, bin bakalım. Küçük bir gezintiye çıkıyoruz,” dedi. Direnmedim. Direnecek hâlim kalmamıştı. Kalbim karnıma çöküyordu. Ayaklarım titriyordu. Araca sürüklendim. Tam binmek üzereydim ki…Uzakta yankılanan bir siren sesi k
