Sabahın ilk saatlerinde okulun eski koridorlarında yankılanan ayak seslerimle birlikte, içimde her zamanki telaşla sınıfa doğru yürüdüm. Elimde üçüncü sınıflar için hazırladığım defterler, kucağımda ise birkaç hikâye kitabı vardı. Okulda yeteri kadar öğretmen olmadığı için hem ikinci, hem üçüncü hem de dördüncü sınıfların sorumluluğu bana verilmişti. Her güne birkaç ayrı sınıf sığdırmaya çalışıyor, teneffüslerde de arada kaynayan eksikleri tamamlıyordum.
Üçüncü sınıf kapısının önünde durup derin bir nefes aldım. İçeriden çocukların uğultusu geliyordu. Kapıyı açar açmaz birden susup yüzlerini bana döndüler. Minik bedenlerinde taşıdıkları meraklı gözlerle beni izlediler.
“Günaydın çocuklar!” dedim gülümseyerek.
“Günaydın öğretmenim!” dediler hep bir ağızdan.
Tahtaya ilerleyip yazmaya baş
