"Sana dün akşam biletleri alalım demiştim." dedim sitemle. Saat sabahın 8'iydi ve biz dün ister istemez çok geç saate kadar kaldığımız için uyuya kalmıştık. Belki de annesi ile konuşur konuşmaz biletleri benim almam gerekirdi ama sonuç olarak ben de unutmuştum. Umut hala sırtı bana dönük bir şekilde uyuyordu. Eğer abim bana mesaj atmasaydı ben de uyanamayacaktım.
"Al işte, hiçbir yerde uçak bileti yok!Otobüslerde de iki kişilik boş yer yok. Ne yapacağız?"
"Niye bu kadar dert ediyorsun anlamadım Begüm." dedi boğuk bir sesle. "Araban yok mu kızım senin? Biner gideriz işte."
Bunu ben de düşünmüştüm ama yolda vakit kaybetmek istemiyordum.
"O zaman bir an önce kalksan iyi edersin. Daha kahvaltı yapıp ilaçlarını alman gerek. Benim de duşa girmem lazım."
"O zaman konuşana kadar duşa gir
