İçimden bugün çok güzel olacak diyerek uyanmayı çok istedim ama abimin sesi bu ümidimi benden kopardı. Uyandığımda hala annemin yanında yatıyordum. Abimin odaya girmesi ile tahminimce öfkeli bir ifadeyle ona baktım. Beni annemin yanında görünce şaşırmış olmalı ki kaşları önce çatıldı, sonra yüzü gevşedi.
Göz ucuyla anneme baktım. Çoktan uyanmış, odayı inceliyordu. Abim odaya geldikten sonra gözleri onu bulmuş, sonra sanki onun gelmesini bekliyormuş gibi gülümsemişti. Annemin uyandıktan sonra beni yanında görünce bağırıp çağıracağım düşünmüştüm ama sessiz kaldığına bakılırsa uyandığında beni hatırlamış olmalıydı. Ama sevgili abim sağolsun buna sevinemedim bile. Yavaşça yatakta doğruldum ve masum bir şekilde yanımda duran annemin yanağına bir öpücük bıraktım.
"Günaydın anne."
Annem gülüm
