Chapter 47- Enigma

3215 Words

PEPSI'S POV Nang mas hinigpitan pa ni Jace ang pagyakap sa akin ay tuluyan na akong umiyak, not because of all these emotions overflowing my whole being right now, but because I'm terrified of this feeling... What if someday he'll just wake up and realize that he doesn't feel the same way anymore? Ikamamatay ko ata yun. "Hinding-hindi kita sasaktan. Tandaan mo yan. I love you." bulong niya sa tenga ko habang dinidikit niya ang pisngi sa gilid ng ulo ko. Tila napanatag ako sa tatlong katagang iyon. Gusto ko rin siya sanang sagutin pero masyadong maingay ang mga hiyawan ng mga tao sa paligid. Pagkatapos naming magyakapan sa ilalim ng spotlight ay hinalikan niya ako sa noo at masiglang humiwalay na ito sa akin para bumalik na sa stage. Pinunasan ko ang aking mga luha at sinundan ko lan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD