Hazar Şahindağ
Öyle büyük bir duygu karmaşası içerisindeydim ki neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edemiyordum. Aylardır peşimizi bırakmayan o kötü adamlar karşımızdaydı ama şimdi yanımda sadece silah arkadaşlarım değil, Zozan Ana da vardı.
Zozan Ana, babaannemizdi. Yaşlı bedenine inat sergilediği o güçlü duruş hayret vericiydi. Varlığı kalbimdeki korkuyu biraz olsun dindiriyor, içinde bulunduğumuz karanlık tabloya rağmen bir umut ışığı yakıyordu. O, hayatı boyunca nice fırtınaları atlatmış, herkesin çekindiği ve saygı duyduğu bir kadındı. Şimdi onun yanında durmak bile bana güven veriyordu.
Aslında niyetim hepsinin kafasına sıkmaktı. Engel olmasaydı sırayla hepsini indirecektim ama Zozan Ana benden önce davrandı ve mızrak gibi olan bastonunu Abdullah Ağa’nın karnına sapladı.
Orta
