Dahan-dahang tumigas ang ekspresyon ni Karah.
Naintindihan niya ang ibig sabihin nito.
At nandidiri siyang isipin na muling angkinin sa taong pumatay sa kanyang mga magulang.
"Then keep missing me." Malamig niyang sagot.
"Dahil ‘yung dating Karah na nakilala mo…" Bahagya siyang napangiti—ngunit puno ng galit.
"…hinding-hindi na babalik sa’yo."
Sandaling tumigil siya— saka mariing dinugtong.
"At kahit kailan… hindi na ako magiging gano’n kahina para hayaan ka sa gusto mong mangyari!"
Sandaling nanahimik si Brixton.
Walang galaw at
walang emosyon ang mukha.
Ngunit ang mga mata niya— lalo lang dumilim.
Dahan-dahan siyang napangiti.
Isang ngiting walang init.
"Finished?" Mahina niyang tanong.
Isang hakbang pa ang ginawa niya palapit kay Karah— hindi nagmamadali.
"Say whate
