ninuno (mga kwento ng nakaraan gaganapin sa ksalukuyan

Ang numero unong tagapaghatid ng balita noong dekada 90 ay ang mga barbero at ang walang katapusan nilang kwento na kung anu ano na minsan ay totoo at minsan naman ay mga dakilang mema lamang,upang libangin ang kanilang mga parokyano. At ang ating kwento ay magsisimula kay mang bob, ang barbero ko na si mang bob.....HAHAHHHA alam mo ba iho itong ipinagugupit mo saakin ay ako ang nagimbento kaya mapalad ka oo dti rati ang tawag dito ay bobers cut ngyun paglipas ng panahon ay naging barberscut ang tawag dito, ay aba oo, at ako si mang bob ang nagpauso ng bobers cut ang ibang barbero ay gaya gaya na laang ang mga iyan ay oo maniwala ka...."ay sus mang bob ayan nanaman kayo baka maniwala naman yang bata na iyan....oie naku ka talaga ikaw jayson simula nung tumanda ka ay hindi kana naniwala kay mang bob tandaan mo kung hindi dahil sa akin ay hindi naayus yang buhok mo nung highschool ka kakauka ng maestra mo hahhaha (pabirong wika ni mang bob) atsaka ako talaga ang nagpauso ng gupit na bobers cut nawala lang talaga ang tiwala mo saakin,pero alam mo jayson saatin lang ito ha ikukuwento ko sayu ang nangyare saakin noong sabado noong nagpunta ako sa kumpadre ko jaan s gilid ng bundok jaan, hindi ko rin naman kasi malaman kung lasin lang ba ako noon e. sumusuraysuray na nga ako pababa ng bundok may nakita talaga ako koreng tao gumagapang palabas ng lupa sa takot ko kasi tumakbo ako n parang walang bukas ay sus takut na takut ako kasi mahaba ang tainga nung nilalang na iyun at ang porma naman ng katawan niya ay hindi ku mawari kung hayup b na nakahiga at gumagapang o isang tao lamang sa sobrang takut ko ay nako halos gumugulong na lamang ako pababa ng bundok at totoo ang ikinukwento ko sayo ha jayson,wala lang talaga ako mapagkwentuhan at baka pagisipan pa ako ng masama ng mga tao dito, pero parang totoo kasi alam mo bang hanggang ngayun natatakot pa din ako n mag gabi pakiramdam ko kase nakapaligid saakin ang nilalang na iyun at umaligid...ehemmmmmm malakas ng ubo ni lolojo (lolo ni jayson) hoie mang bob huwag mo naman takutin ang apo ko mamaya pag inutusan ko iyan nang gabi para bumili lang ngf suka ay hindi nayan makalabas nunero unong duwag iyan mang bob...lolo talaga nakakahiya naman (nangliliit na wika ni jayson) sabay kamot sa kanyang ulo, teka lo maiba ako bakit nandito ka? ay diba maniningil ka ngayun doon sa sinaka mo? oo e iho naisipan ko dumaan dito kay mang bob kasi paghawak ko sa buhok ko e parang alangan nako parang mahaba etong patilya kasi ang basehan ko ng haba e diba mang bob parang mahaba na hindi ba?o anu iho humayo kana mag papagupit paako oo nga lo late na din naman kasi ako dumaan naman ako dito kay mang bob upang magbayad ng utang ay hindi pala kulang lang naman kasi ako ng 5 piso e. alis nadin po ako lolo sige mang bob alis napo kayu, makakasa ka na walang makakaalam ng pinagkwentuhan natin, sa pag alis ni jayson ito ay may masiglang muka ngunit ang totoo ito ay nabagabag sa kwento ni mang bob, at ng ito ay makaalis na biglaang hawak ni lolojo sa ulo ni mang bob at idinikit ito sa pader na kala mo si mang bob ay isa lamang magaan na bata at kasabay ng padikit ng ulo ni mang bob sa pader ay sabay din ang pagusal nito ng dasal, ang isang kamay ni lolojo ay nakahawak sa noo ni mang bob at ang isang kamay nito ay nakadikit naman sa kaniyang dibdib at habang inuusal ni lolojo ang kanyang dasal, ang mga imahe sa ulo ni mang bob ay dahan dahang liumalabas sa noo nito at lalulusaw sa hangin ang mga memorya niya tungkol sa mga nakita niya sa bundok ay binubura ni lolojo dahil ang engkanto na nakita ni mang bob ay walang iba kundi si lolojo kung kayat ito ay binura niya sa utak ni mang bob at sa sobrang sakit neto si mang bob ay napaupo sa silya at ang matandang lolojo ay nagwika na mang bob ...mang bob.. ayus ka lang ba? aba ay bigla ka nalamang natulala at napaupo sa silya ay nako kinabahan naman ako sa iyo tubig teka ikukuha kita anu ba naalala mo? pa inosenteng tanong ni lolojo ang totoo po e wala ako maalalang ginawa ko simula noong isang buwan anu bang nangyari saakin nako bka my sakit naako ha , lolojo pasensya kana at magsasara muna ako pupunta ako sa doktor at magpapatingin lamang ako, ay nako bob gawin mo yan magkita nalang ulit tayo sa kinsenas para my pera nanaman ako... o xa sige mang bob pagaling ka at hahayu na ako... (si lolojo ay isang engkanto. at hindi din siya ang tunay na lolo ni jayson , ito ay nagbabantay lamang dahil si jayson ay nag mula sa angkan ng mga punung tagabantay nay clue ako sa inyo .... si lolojo ay hindi ang tunay na lolo ni jayson)....samantala si jayson ay mabagal na naglalakad patungong eskwela niya kahit ito ay late na ang kanyang memorya ay pilit na ginugulo ng kaniyang panaginip at ng kwento ni mang bob, ng walang anu anoy isang suntok sa panga ang kanyang natanggap, sabay bagsak nita sa sahig " aray... bakit?"anung bakit? anung bakit wika ng isang binatilyo sabay dura ng kanyang lolipop, hoie jayson may atraso ka pa saakin hindi ba?payback na jayson...kaya mo ba ang tropa ko sabay turo sa apat niyang tropa na mayabang na nakatayu sa tabi nito... o anu jayson game naba? wika ng bansot na si erol si jayson ay nakangiti lamang habang nakaupo ngunit ang mga paa nito ay hinahanda na niya upang makatayo ng mabilis at sabay sa pagtayu ng mabilis ay ang isang suntok na hinagod mula sa ibaba patungo sa panga ni erol, nasapul niya ito sa panga kayat bigla ang pagbagsak nito hahah akala ko ba erol payback na? eh bakit bigla mo naman ako tinulugan? ay susme ,isang mayabang na wika mula kay jayson