ท่าหมาใต้แสงตะเกียง
พอแดดบ่ายเริ่มตก
พร้าวก็พาคุณนายจันทร์ที่ขาอ่อนระทวย เดินเซ ๆ กลับเข้าบ้านเรือนไทยใต้ถุนสูง
ร่างของคุณนายที่ยังไม่หายแดงจากแรงกระแทกกลางทุ่ง ถูกอุ้มพาดบ่าเข้าห้องไปอย่างหื่นกระหาย
“อู้ววว…ไอ้พร้าวววว กูเมื่อยร่องไปหมดแล้ว…”
“เอ้าาา! กูยังไม่หายคึกเลยเมียจ๋า!”
เสียงหัวเราะหื่น ๆ ของพร้าวตามมาพร้อมกับการวางร่างคุณนายลงบนฟูกเก่า ๆ กลางห้องไม้
คุณนายจันทร์หอบหายใจแรง หน้าแดงซ่าน ตาหวานเยิ้ม
“ไอ้พร้าว…มึงจะเอาอีกเหรอ?”
“แน่นอน…เมื่อกี้โดนขัดจังหวะ ผมรีบเร่งจนเสียวไม่สุดเลย”
พร้าวถอดเสื้อออก เผยร่างเปลือยเปล่ากล้ามแน่นเหงื่อชุ่ม
แล้วตามด้วยผ้าขาวม้าที่หลุดลงพื้น
ท่อนลำใหญ่ยังแข็งโด่ เส้นเลือดปูดจนคุณนายต้องเม้มปาก
“อู๊ยยย…ของมึงยังแข็งอยู่เลย…จะเสียบกูตายมั้ยนั่น…”
“เดี๋ยวจะเสียบให้หายพูดเลย…”
พร้าวจับขาคุณนายแหกออกจนกว้าง
ร่องยังเยิ้มจากคราวก่อน เสีย
