Chapter 20
Nagising ako sa sikat nang araw na tumama sa mata. Pagtayo ko ay napahawak kaagad ako sa ulo dahil sa sobrang sakit. Arghhhh! Nakatingin ako sa pinto nang bumukas ito bumungad saakin si Raeden,May dala syang tubig at gamot. Sinara nya ang pinto at umupo sa gilid nang kama ko. "Here." Abot nya saakin nang gamot at tubig. Kinuha ko agad iyon at ininom. "How's your feeling?" Sinserong tanong nya. "Ok lang." Walang emosyong sabi ko. At tumayo na. "Zai..." Tawag nya. "Ano?" Wala paring emosyon na sabi ko. "About yesterday... I'm sorry." Nakayukong sabi nya. "Ayokong pag-usapan yan ngayon." Sabi ko pa at pumasok sa CR. Hindi ko pa sya kayang kausapin ngayon dahil sya na lang ang pinagkakatiwalan ko pero katulad lang para sya nang iba... Pagtapos ko ay bumaba na ako. Nakita kong nasa baba
- Writer
