Chapter 19
931 Words
Nang makarating kami ay narinig ko ang sigaw ni Muneera,Tsk! Ano nanaman kaya problema nun. Nagtuloy-tuloy nalang ako papasok dahil ayokong madamay pa ako sa away nila, Nakakasawa na!
"Kailan mo balak sabihin kay Zanaira?! O baka itatago mo talaga sa kanya to habang buhay!" Napahinto ako nang marinig ko ang pangalan ko. Anong ibig nyang sabihin na itatago?
"Ako na ang magsasabi sa kanya sa lalong madaling panahon." Seryosong sabi ni Dad. Magsasalita na si Muneera nang unahan sya ni Lolo.
"Hayaan mong si Richard nalang ang magsabi sa kanya." Mahinahon na sabi ni Lolo.
"No!" Sigaw ni Muneera, Halatang galit talaga sya. Pero may iba eh...
"Ano bang gusto nyong sabihin at kailangang pagawayan nyo pa?" Singit ko, Tumahimik naman sila.
"Zai..." Mahinang sabi ni Raeden.
"You have to know this..." At daretso syang tumingin sa mga mata ko.
"Ano yun?" Takang tanong ko.
"I'm sorry Zanaira, Because I'm so rude and b***h on you." Sabi nya pa.
"Wow! Anong nakain mo?" Natatawang sabi ko.
"I'm serious." Sabi nya pa kaya tumigil ako sa kakatawa.
"O ano ba yung sasabihin mo?" Tanong ko pa. Nagtinginan naman silang lahat." Ayokong naghihintay." Inis na sabi ko.
Pinigilan sya ni Dad pero wala itong nagawa." I'm not your mother." Seryosong sabi nya pa.
"Anong kalokohan yan?" Nakita kong seryoso sila. Hindi ko naintindihan...
"S-she's right." Nakayukong sabi ni Raeden.
"Totoo?" Baling ko kay Dad pero yumuko lang sya at hindi sumagot.
"Totoo ba?!" Unti-unting tumulo ang luha ko nang tumango si Dad at Lolo.
"I-kaw?!" Sabay tingin kay Raeden, Nakayuko parin sya hanggang ngayon." Matagal mo nang alam?" Tanong ko pa.
"Y-yes but-" pinutol ko ang sasabihin nya, Naghalo-halo ang sakit at galit sa puso ko.
"That's bullshit!" Sigaw ko." Ang t-tagal-tagal nating magkasama ni h-hindi mo man lang s-sinabi saakin!"
"I'm sorry Zai, sasabihin ko naman sayo..." Tinignan ko naman sya ng masama pero hindi parin mapigil ang mga luhang patuloy sa pagpatak.
"Sino sya?" Tanong ko. Tumingin naman sya sa mata ko.
"What do you mean?" Takang tanong nya.
"Sino sya?...yung nanay ko." Seryosong sabi ko.
"S-she's dead." Sabat ni Dad.
"Tinatanong ko kung sino sya hindi kung patay na o buhay!" Inis na sabi ko.
"Josephine Mae Halili." Sagot nya.
Napapikit nalang ako at pinunasan ang mga luha ko pero ayaw parin tumigil nito at iniwan ang lugar na Yun. Narinig ko na tinawag ako ni Vincent at Lolo pero hindi ko na sila pinasin, Tang*na bakit naman sunod-sunod? Hindi ko ba talaga deserve maging masaya. Sasaya saglit doble naman yung sakit na kapalit!
Nagmaneho na ako nang sasakyan, Bahala na kung saan makakarating. s**t! Bakit ba ayaw tumigil nang lintik na luhang to! Hindi ko alam na mararamdam ko ulit ang sakit pero triple pa ang nangyari. Minsan iniisip ko kung nabuhay ba ako dito sa mundo para lang masaktan?
Huminto ako sa isang bar at pumasok sa loob, Pagpasok ko ay bumungad saakin ay sobrang ingay marami ring nasa dance floor. Umupo ako sa counter top at humingi nang isang baso nang Tequila. Naubos ko na ang isang bote non at humingi naman ako nang Vodka, Nang maka limang shots ako nito ay tinamaan na ako. Hayan nanaman ang mga luha ko,Pinabayaan ko lang itong bumagsak para malabas ko ang lahat nang galit at sakit na nararamdaman ko,Hihingi pa ulit ako nang magsalita si Kuya.
"Mam nakakarami na po kayo." Saad nito.
"Tsk! Bigyan mo nalang ako pwede!" Inis na sabi ko.
"Pero mam lasing na lasing na po kayo, Wala naman po kayong kasama na maguuwi sa inyo." Sabi pa nito.
"Ano bang pakealam mo?! Basta bigyan mo nalang ako-" Napahawak ako sa ulo nang naramdaman ko ang sakit dito. Argh! "Ano titingin ka lang dyaan?! Isa pa!" Inis na sigaw ko. Naglagay naman agad sya sa shot glass at binigay saakin. Iinumin ko na iyon nang may pumigil sa kamay ko.
"Ano ba!" Reklamo ko.
"That's enough." Seryosong sabi nito at sabay abot nang bayad sa lahat nang nainom ko kay kuya.
"I'll take you home." Sabi nya sabay hatak sa kamay.
"Ano ba!" Pagpupumiglas ko. Tsk! Ano bang pake nya sa akin eh kanina lang kami nagkakilala.
"Ano ba!" Sigaw ko at binitawan nya ako. Nandito kami ngayon sa parking lot nang bar.
"Come In." Sabi nya pa.
"May sasakyan ako..." Lasing na sabi ko.
"You're drunk." Seryoso parin na sabi nya.
"Kaya kong magdrive.Pss!" Mayabang na sabi ko. Tinawag nya pa ako pero pumasok na ako sa sasakyan ko at nagmaneho paalis. Nang nasa kalagitnaan ako ay biglang huminto ang sasakyan ko.
"Kung minamalas ka nga naman oh!" Sigaw ko at lumabas nang kotse ko. Naflat yung gulong tsk! Hinampas ko muna yung unahan non at naglakad na.
Natauhan ako nang makita ko kung nasaan ako... Sa bahay nila Vincent. Nakita kong hinalikan pa muna sya ni Celine at pumasok sa sasakyan nito. Nang makatingin sa gawi ko si Vincent ay tumalikod ako at naglakad Napahinto ako nang may humawak sa braso ko." Ano ba?!" Singhal ko.
"Are you drunk?" Tanong nya na may pag-aalala.
"Anong pake mo?!" Inis na sabi ko.
"Ihahatid na kita." Sabi nya pa.
"Kaya kong umuwi mag-isa. Okay!" Masungit na sabi.
"Where's your car?" Tanong nya pa.
"Bakit ba panay tanong mo?! Sumasakit lalo ang ulo ko sayo!" Singhal ko sa kanya. Tumalikod ako, Maglalakad na sana ako nang maramdaman ko ang pagkahilo hanggang sa mawalan ako nang malay. Naramdaman ko naman na binuhat ako ni Vincent.
<3
- Writer
