Magmula nang mamatay si Mae ay parang nawalan na rin nang pag-asang mabuhay si Lorraine. Dalawang araw na siyang nakahiga sa kama at hindi kumakain.
She wanted to be alone. Gusto niya na lang manatili sa kwarto at nakahiga buong araw. Masyadong masakit sa kaniya ang pagkawala ni Mae. Hanggang ngayon ay hindi pa mag-sink in sa utak niya ang nangyari rito.
At ang pinakamasakit pa ay kung paano ito namatay. Hindi nito deserve ang ganoong klaseng pagkamatay. Dalawang araw na rin siyang walang maayos na tulog dahil minsan binabangungot siya. Impit siyang napaiyak. Hanggang kailan kaya matatapos ang paghihirap niya emotionally?
Bumukas ang pinto ng kwarto. Hindi niya ito tiningnan kung sino ang pumasok dahil alam niyang pagkain na naman ang dala ng kung sinong babae ang may dala ng pagkain
