Korkusu kendinden için değildi. Sanki ruhu acı çekmeye alışmıştı. Anormal bir durum olduğunu elbette ki Aslı'da farkındaydı. Ama sonuşta ortadaydı. Aslı'nın korkusu Kubilay'dan yanaydı. Olurda, deli kocası adama kafayı takarsa, durdurmanın bir yolu yoktu. Elinden ne gelirdi ki.
Aslı, kocasının çekilmes ile boşluğa düşen ellerini, havada yumruk haline getirdi. Ardından bacakalarının arasına indirip, sıkıştırdı. Paniklemeden, kocasını söylediğine ikna etmenin yollarını düşündü. Kendisi yüzünden başka bir günahsıza zarar gelmesine gönlü razı değildi.
" Müsal olarak söyledim. " dedi, tertemiz bir sesle. Özellikle sesini yalansız, korkusuz çıkarmaya çalıştı. Belli mi olur, Öncü akıllı adamdı. Bir yanlışında, yalan söylediğini anlarsa, hem kendine hem de Kubilay'a acımazdı. " Zmanında sadece
