Otele geldiklerinde, arabanın anahtarını, kapıda bekleyen gence fırlattı. " Arabayı temizletmeyin. " dedi. Çocuk kendine şaşkınca bakarken, karısının elini elleri arasına alıp, kacacakmış gibi sıktı.
Aslı, eline yapışıp canını acıtan adama gözlerini devirdi. En baştan böyle olsaydı ya diye düşünürken " Canımı yakıyorsun." dedi. Öncü, elinini baskısını hafifletince, rahat bir nefes aldı. Bazen, aşırı hareketlerinden gına geliyordu. Şimdilik görmezden gelmenin bir sakıncası yoktu. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı demekte sakınca görmüyordu.
İlk ciddi, karşılıklı konuşmalarında, sözler almıştı ya, adamı tekrar deliğrtmek istemiyordu. Sessiz kalmak, bir süre Öncü'ye uymak, ne derse yapmak mantıklı olandı. Aslı, dışarıya ne yansıttığını, insanların ona bakarken ne gördüğünü bilmiyordu. Zaten
