POV ni Yvonne.
"Hindi ko kailangan na sundan mo ako kung saan-saan," bulong ko habang nakatitig sa kamay ko na nasa kandungan ko. "Hindi ko alam kung ano ang gusto mong patunayan, pero may buhay ako at ayokong makasama ka sa college trip ko."
Sa wakas nasabi ko na.
Ah... huh! Huminga ako ng malalim.
Ang katahimikan ay kumalat sa buong silid at biglang bumasag sa kapaligiran ang hiyawan ng pagtulak ng upuan.
Nanlilisik ang mga mata ko kay Levy habang nakatayo siya at nagsimulang maglakad palapit sa akin na parang mangangaso na patungo sa kanyang biktima.
Napatayo ako bigla nang makalapit siya. Hindi naalis ang mga mata niya sa akin. Napabuntong hininga ako nang humarap siya. Napapikit ako sa takot.
Ang kanyang mainit na hininga ay kumikiliti sa aking mga pisngi habang ang kanyang hus
