ส้มหวีผมเสร็จ จักรยังไม่เข้ามา เธอจึงออกไปห้องนั่งเล่น จักรนั่งซึมบนโซฟาเปิดทีวีค้างไว้ ส้มเข้าไปนั่งข้างสามีและดึงตัวมากอด
“จักรเป็นอะไรคะ”
“ผมโทรหาพี่เจน แต่พี่เจนไม่คุยกับผมครับ” เสียงทุ้มต่ำเศร้าสร้อย
“โธ่ นึกว่าเรื่องอะไร” ส้มหัวเราะ
จักรมองพี่ส้มแล้วหน้างอ ทำไมต้องหัวเราะด้วย ไม่ตลกสักหน่อย
“อย่าทำหน้าอย่างงั้นสิคะ” ส้มกอดคอแล้วซุกไซ้จักร
“พี่หัวเราะผม” จักรยังหน้างอ
“ก็จักรโทรไปตอนกลางวันของที่นั่น เจนเค้าเรียนอยู่รึเปล่าคะเลยคุยไม่ได้”
“อื้อ” ลืมไป จริงด้วย
“จักรอย่าคิดมากค่ะ เรียนโทที่อังกฤษเรียนหนักมากนะ อัดเรียนภายในปีเดียว เจนคงมัวยุ่งกับเรื่องเรียนน่ะค่ะ”
“ครับผม” จักรเริ่มยิ้มได้
เขาลงนอนหนุนตักพี่ส้ม อ้อนเหมือนเด็กๆ แต่ส้มมองว่าเหมือนหมายักษ์มากกว่า เธอหัวเราะเบาๆ มือเรียวสวยลูบหัวปลอบ
“พี่เจนโชคดีจัง ได้แต่งงานกับพี่พลรบ ไปอยู่เมืองนอก สบายแล้วนะครับ”
“จ๊ะ” ส้ม
