สองคนที่นอนกอดกันบนเตียงสะดุ้งตื่นเพราะเสียงมือถือ
“ค่ะ ส้ม สาวิตรีค่ะ” ส้มงัวเงียรับสาย
“น่านครับ ผมเจอรายที่สามแล้วพี่ นอนสลบอยู่โรงพยาบาลยังไม่ฟื้นเลยครับ”
“ขอบคุณมากค่ะ ต้องการเงินหรือความช่วยเหลืออะไรเพิ่มอีกไหมคะ”
“ไม่มีครับ ตอนนี้ผมแจ้งทีมสลายตัวกลับบ้านกันหมดแล้วครับ ผมจะโอนเงินที่เหลือคืนพี่ได้ที่ไหนครับ”
“ไม่ต้องค่ะ น่านเอาไปเลยจ๊ะ”
“ขอบคุณมากครับพี่ ขอโทษที่โทรมารบกวนเวลานอนนะครับ”
จักรแกล้งหลับโดยนอนตะแคงหันหลังให้พี่ส้ม เมื่อกี้พี่ส้มตอบว่า ‘น่านเอาไปเลยจ๊ะ’ ใช่ไหม น่านงั้นหรือ ชื่อนี้ไม่ค่อยมีซ้ำด้วย
แสดงว่าเหยื่อที่เขาหมายตาไว้ แต่ถูกคนรุมกระทืบก่อน...
ไม่น่า พี่ส้มจิตใจดีอ่อนโยนจะตาย ไม่มีทาง...
“พวกนั้นคงไม่มาแกล้งจักรอีกแล้วนะคะ” ส้มกอดจักรและจุ๊บแก้ม
“พี่กับน่าน...” จักรอึ้ง
น่านน่ะเขาไม่สงสัยหรอก ขานี้นักเลงอยู่แล้ว เพิ่งมาดีขึ้นตอนคบกับพี่หนิง แต่พี่ส้มของเ
