หกโมงเย็นแล้วแต่งานยังยุ่ง จักรโทรฝากเพื่อนวินไปรับลูกค้าประจำแทนตัวเอง โทรบอกพี่หนิงว่าวันนี้เขาไม่เข้าไปช่วยปิดร้าน ส้มอยากคุยกับจักรแต่ทั้งสองคนมัวแต่ทำงานวุ่นวาย
“อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ” พนักงานหน้าห้องโทรแจ้ง
ทุกคนเลยชวนกันไปกินหน้าห้องตรงเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม สถานที่ค่อนข้างแคบ ส้มจึงนั่งทานบนโต๊ะทำงานตัวเองหน้าห้องรองประธาน
“มานั่งกินกับพี่สิ” ส้มเนียนชวนจักร คนอื่นไม่ทันเอะใจเพราะที่นั่งไม่พอจริงๆ
“ครับ” จักรนั่งตรงข้ามส้ม ก้มหน้าก้มตากินกะเพราไข่ดาวเงียบๆ
“เป็นน้องชายของเจนหรือ”
“ครับ พี่ส้มทำงานเลขาหรือครับ”
“ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก พี่แค่ผู้ช่วยเลขาน่ะค่ะ ทำงานเป็นผู้ช่วยของพี่ซิน”
“อ้อ” มิน่าถึงได้นั่งโต๊ะทำงานของพี่ซิน
ส้มเหมือนนึกบางอย่างออก มันตงิดใจแปลกๆ พอเธอถามไม่ออก ต่างคนจึงต่างเงียบ ก้มหน้าก้มตากินแล้วรีบทำงานต่อ
สี่ทุ่ม จักรหาวเป็นคนแรกเพราะได้เวลานอนแล้ว ฮิวโก้จ
