ส้มตื่นขึ้นมาบนเตียงคนเดียวตอนสาย ข้างตัวเย็บเฉียบคงลุกไปนานแล้ว อย่างแรกที่ทำคือสวมเสื้อคลุมปิดบังร่างเปลือยและออกไปดูห้องนั่งเล่น ไม่อยู่จริงด้วย มือถือโนเกียกับเงิน 500 บาทหายไปแล้ว ความหวังเล็กๆ ในใจหมดลง เธอใจหายวูบ ไม่รู้ทำไมถึงได้ใจหาย แค่ผู้ชายแปลกหน้าคนเดียว ผู้ชายที่เธอจ่ายเงินซื้อมานอนด้วยในราคาห้าร้อยบาท
นางแบบสาวนั่งท้าวคางบนโซฟา จ้องกระดาษชิ้นเล็กในมือ
‘ผมกลับก่อนนะครับ ขอบคุณพี่ส้มมาก’
ส้มน้ำตาซึมออกจากหางตา ขนาดวินมอเตอร์ไซค์ยังทิ้งเธอเลยอะ จากน้ำตาซึมเป็นร้องไห้โฮ ส้มโทรหากีกี้ โทรหาเพื่อนเกย์
“มาบ้านกีกี้ไหวไหมส้ม ถ้าขับรถไม่ไหวกีกี้จะไปหาส้มที่คอนโดเอง” กีกี้เป็นห่วงเพื่อน ไหนเมื่อคืนโทรไป ผู้ชายชื่อจักรินทร์บอกส้มสบายดีแล้วไง ทำไมวันนี้โทรมาร้องไห้อีก
ส้มนอนซึมบนโซฟาระหว่างรอกีกี้มาหา เธอเปิดทีวีดูข่าวและเอางานเลขามานั่งทำหน้าทีวี
ซินโทรหาส้ม เรียกไปเป็นพิธีกรแทนด
