หลังจักรปึงปังออกไปพร้อมน้องชาย เจนเก็บจานชามไปล้าง พลรบกล่อมน้องสาวนอนต่อและเข้าไปนั่งข้างเจน
“เจนอย่าคิดมากเลย จักรคงแค่ห่วงน้อง” พลรบปลอบใจแฟนสาว แต่เขายังแปลกใจเพราะไม่เคยเห็นจักรโกรธขนาดนี้มาก่อน
“เจนไม่ว่าจักรหรอก จักรรักน้องกริชมาก รักมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” เจนสะอื้น
“หือ ?” พลรบงงหนัก จักรไม่ใช่รักน้องสาวมากที่สุดหรือ
“จักรดูแลเจ้าตัวเล็กเพราะเป็นเด็กผู้หญิงและช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้ต่างหาก” เจนพูดเหมือนรู้ว่าพลรบคิดอะไร “จักรอยากมีน้องชายมานานแล้ว ตั้งแต่กริชเกิด จักรเล่นกับน้องดูแลน้องมาตลอด ตอนนั้นจักรยังไม่ขับวินเลยมีเวลาให้น้องขนาดแม่ยังตีกริชไม่ได้เลย กริชโดนครูตีจนช้ำเป็นรอยม่วงขนาดนี้ จักรคงโกรธมาก”
พลรบคิดตามคำบอกเล่าของเจน ก็จริง น้องสาวดูแลตัวเองไม่ได้ ส่วนน้องชายฉลาดเกินเด็กวัยเดียวกัน ถ้าเป็นเขาคงทำแบบเดียวกับจักร มองภายนอกจึงดูเหมือนจักรรักน้องสาวมากกว่า
“เราดูแลน
