“น่านไปช่วยจักรหน่อยปะ” พี่หนิงเรียกน่านที่กำลังนั่งกดมือถือเล่น
“ครับ ?” น่านเงยหน้าจากเกม ปกติพี่หนิงไม่เคยขอเขาไปช่วยจักรนี่นา
น่านลุกขึ้นยืน เอิ่ม... เข้าใจละ จักรแม่งเล่นเอาตะเกียบใส่หม้อหุงข้าวใบใหญ่เฉยเลย
อย่าว่าแต่ขอคำปรึกษาจักรเลย ตัวมันเองยังเอาไม่รอด
“จักรมีถุงยางอีกไหม แบบหนก่อนน่ะ ใช้โคตรดีเลย” น่านกระแซะเข้าไปใกล้แล้วแอบซุบซิบ
“มีเหลืออีกอัน” จักรเปิดกระเป๋าตังค์ส่งแบงค์ยี่สิบให้น่าน
“กูขอถุงยาง ไม่ใช่ขอเงิน โอ้ย ไอ้นี่” หนักละ สงสัยมันจะอาการหนักมาก
เสียงมือถือโนเกียรุ่นเข้าอินเตอร์เนตไม่ได้ดังขึ้น จักรดึงออกมารับสาย น่านสงสัยว่าโนเกียนี่มันผลิตมือถือออกมายังไงให้ทนได้ขนาดนี้วะ เก่าเก็บขนาดนี้ยังไม่พังอีกรึ ? บริษัทนี้น่าจะไปผลิตรถถังแทน
“พี่ส้มเป็นยังไงบ้างครับ” จักรยิ้มกว้างและหุบยิ้มอย่างว่องไวเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายปลายสาย
“น้องจักรหรือครับ”
“ครับ”
“ทักกี้นะครั
