พี่หนิงเอาขนมกับเครื่องดื่มไปส่งถึงห้องนอนลูกสาว
“เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ทำรายงานถึงไหนแล้ว” พี่หนิงอมยิ้มเมื่อเห็นลูกสาวพิมพ์งานให้จักร
“อีกหลายหน้าอยู่ค่ะแม่ น่าจะเกินชั่วโมง” นิ้งจิ้มนิ้วไปเรื่อยๆ
“แล้วรายงานของนิ้งล่ะจ๊ะ”
นิ้งชะงักกึก ยิ้มแหยๆ
“นิ้งงงงงง” พี่หนิงเสียงเข้ม
“อีกตั้งสองอาทิตย์กว่าจะถึงกำหนดส่งนี่คะ” นิ้งเสียงอ่อย
“ทำถึงไหนละจ๊ะ ตอบให้ตรงคำถาม” พี่หนิงยิ้มเย็นเจี๊ยบ
“ยัง... ไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ”
“เฮ้อ...” พี่หนิงหนักใจกับลูกสาวตัวเอง “ทำไมไม่ได้ครึ่งจักรเลยนะ ดูสิขนาดเขาไม่มีคอมยังจดลงสมุดแล้วขอยืมคอมเพื่อนพิมพ์ทีหลัง”
“ค่ะ” นิ้งหน้าจ๋อย เอาเธอไปเทียบกับเด็กเรียนประจำห้องเนี่ยนะ
“จักร ช่วยนิ้งทำรายงานหน่อยได้ไหม” พี่หนิงขอร้อง ความจริงเธออยากดึงให้จักรอยู่กับลูกสาวนานๆ
“คือ...” จักรมองนาฬิกาตอนนี้สามทุ่มเศษแล้ว
“ค้างที่นี่ก็ได้ นอนโซฟาห้องนั่งเล่นได้ไหม”
“ก็ได้ครับ”
