พงศ์กับน่านมองตามส้มไม่ละสายตา
“ดื่มน้ำอะไรกันดีจ๊ะ” ส้มถาม
“เป๊ปซี่ครับ” จักรตอบคนแรก
“น้ำเขียวครับ / น้ำเปล่าครับ” น่านกับพงศ์ตอบบ้าง
ส้มหยิบเครื่องดื่มในตู้เย็นมาให้พร้อมหลอดดูด
“ทำไมของผมเป็นน้ำเปล่าล่ะครับ” เขาอยากกินเป๊ปซี่อะ
“วันนี้กินเป๊ปซี่หลายกระป๋องแล้วนะคะ กินมากไม่ดี” ส้มยิ้มหวานเอาใจ
“แต่ว่า... ผมอยากกินนี่ครับ” จักรทำเสียงอ้อน เอาหน้าถูกับต้นแขนของส้ม
“น้ำอัดลมโรงพยาบาลกระป๋องละ 25 บาทนะคะ” ส้มยังยิ้มหวานเจี๊ยบ เธอไม่ได้หวงเงินแค่นี้หรอก แค่ไม่อยากให้จักรกินน้ำอัดลมมากเกินไป
“ครับ น้ำเปล่าก็ได้ครับ” โห...แพงจัง ข้างนอกกระป๋องละไม่เกิน 15 บาทเอง
ค่ารักษาเขาไม่รู้กี่บาท คงมากโขอยู่ เกรงใจพี่ส้มจัง
“จักรทำถึงไหนละ” พงศ์ก้มอ่านการบ้านอังกฤษบนโต๊ะเลื่อนคนไข้ “ทำไมไม่เหมือนที่อาจารย์สอน”
“พี่ส้มสอนเรา”
“เข้าใจง่ายกว่าที่อาจารย์สอนอีก ขอเราจดบ้างสิ”
ส้มเห็นจักรคุยกับเ
