ไปถึงโรงเรียนเขาถูกเรียกเข้าพบฝ่ายปกครอง จักรนั่งสั่นในห้องแอร์เย็นเฉียบ อาจารย์เค้นถามว่าคนที่มาหาเรื่องเขาเป็นใคร แต่จักรไม่ยอมบอก อาจารย์ถามอยู่นานในที่สุดก็ยอมปล่อยจักรกลับไปเรียน
“นี่มันอะไรเนี่ย” น่านเอาส้อมเขี่ยเส้นก๋วยเตี๋ยวเละๆ ในกล่องข้าว
“ก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ้วใส่เต้าหู้กับปลา” นิ้งตอบ
ตรงไหนคือผัดซีอิ้ววะ ? เหมือนก๋วยเตี๋ยวต้มเละๆ คากล่องมากกว่า เต้าหู้ก็เป็นก้อนบ้างแตกบ้าง เนื้อปลาปนกับเส้นก๋วยเตี๋ยวและเต้าหู้จนหาแทบไม่เจอ
น่านหันไปมองจักรเอาช้อนตักก๋วยเตี๋ยวเละๆ เข้าปาก อืม...แบบนี้นี่เอง นิ้งทำเละเพื่อให้กินง่ายสินะ
“อร่อยไหม” นิ้งถามจักร
“อร่อย” จักรยิ้มเบี้ยวเพราะหน้าซีกหนึ่งยังเจ็บ
น่านเซ็งจิต เอาวะ ทนเอา เขากับนิ้งเป็นต้นเหตุให้จักรเจ็บตัวนี่หว่า น่านเปลี่ยนเอาช้อนมาตักก๋วยเตี๋ยวกินบ้าง
“อื้อหือ อร่อยอะ” น่านเอาเข้าปากแล้วลื่นกลืนคล่องดี รสอ่อนแต่กลมกล่อม หอมซีอิ้วด
