ส้มอยู่ร่วมวงราวหนึ่งชั่วโมงจึงขอตัวไปงานต่อไป จักรอึ้ง ยังมีงานต่อไปอีกหรือเนี่ย ตระเวนรอบกรุงเทพทั้งวันแล้ว
งานถัดไปเป็นอีเวนท์ในห้างสรรพสินค้า โฆษณาอุปกรณ์สำนักงาน ส้มอาบน้ำสระผมใหม่ในที่จัดไว้ให้ เธอฝืนใส่รองเท้าส้นสูงที่ทีมงานเตรียมมา จักรมองอย่างเป็นห่วง ส้มเกาะคอจักรเดินโขยกเขยกเหมือนเดิม พอถึงบริเวณที่มีคนก็ปล่อยมือออกและเดินคนเดียว
จักรเห็นพี่ส้มฝืนยิ้มเดินขึ้นไปบนเวที กล่าวโฆษณาสินค้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาลุ้นให้กำลังใจพี่ส้มตลอดเวลา พอส้มเดินกลับลงมาพ้นระยะสายตาของผู้ชมแล้ว จักรรีบเข้าไปรับร่างทันที ส้มหน้าซีดเหงื่อเต็มหน้าผาก เขาอุ้มพี่ส้มเข้าไปในห้องพัก
“ไหวไหมส้ม เปลี่ยนรองเท้าไหม” ทีมงานเอาอ่างน้ำอุ่นมาวางให้ส้มแช่เท้า
“พอไหวค่ะ”
จักรนั่งกับพื้น เอื้อมมือไปนวดเท้าให้พี่ส้มอย่างทะนุถนอมเหมือนสิ่งมีค่า
“ต้องทำขนาดนี้เลยหรือครับพี่” จักรถามอย่างเป็นห่วง
“จักร... มัน
