Magdalene: The Stripper

PROLOGUE PINILIT hinanap ng mga mata ko si Xandro sa kabila ng madilim na paligid ng buong Club. Bahagya niyang itinaas ang isa niyang kamay upang makita ko siya. I felt relieved when I saw him there, silently watching me. I smiled at him as I moved my body in a very sensual way. Sa mga oras na iyon, iniisip ko na tanging siya lang ang lalaking sinasayawan ko kahit pa marami ang naroon na nanonood sa bawat mabagal na pag-indayog ng aking katawan. Tila may magnet sa mga mata namin ni Xandro na hindi maipaghihiwalay. I almost gulp when he smiles at me, 'yung ngiti na may pang-unawa, 'yung ngiti na hindi niya ako ikinahihiya. "You are amazingly beautiful." He mouthed at me and sipped on the glass of his liquor. Muling gumalaw ang mga labi niya. Hindi ko man marinig ang sinasabi niya pero nababasa ko naman ang bawat bigkas niya ng mga salitang nagpawala ng mga agam-agam sa puso ko. "I would never hate you for being a stripper. Always remember that." CHAPTER ONE PAULIT-ULIT akong humugot ng malalim na buntong hininga bago ko senenyasan ang Manager ko na kanina pa naghihintay sa akin sa gilid ng stage. Ilan minuto na lang kasi ay magpeperform na ako sa harap ng mga customers ng Club. Gabi-gabi akong sumasayaw pero hindi pa rin talaga sanay ang katawan ko sa trabaho kong ito. "Ready ka na ba, Mavie?" Tanong niya sa akin nang makalapit ako sa kanya. Tinignan ko muna ang sarili kong repleksyon sa malaking salamin na nasa gilid ko bago tuluyang tumango kay Manager Rosse na isang transgender. "Ready na po ako." Sabay binigyan siya ng isang maliit na ngiti. "Ikaw talaga ang pinaka maganda dito sa Magdalene's Club, siguradong kikita na naman tayo dahil sayo ngayong gabi." Aanhin ko ba ang ganda ko kung hindi ko naman pwede ipagmalaki ang trabaho ko? Isa akong dancer, hindi lang simpleng sayaw ang ginagawa ko. Kabilang ako sa mga stripper ng nasabing Club. "Alam kong kanina niyo pa siya hinihintay! Let's all welcome, Magdalene!" Napaigtad ako nang marinig ang boses ng host na nasa stage at ang mga palakpakan, hiyawan at mga pagsipol ng mga customers na naroon. I silently shiver, I started to get tense again. Magdalene ang ipinangalan sa akin kagaya ng pangalan ng Club. Isa lang ang dahilan kung bakit tinawag nila akong Magdalene dahil ako lang ang katangi-tanging babae na nagtatrabaho dito na sumasayaw na hindi nakikita ang mukha katulad ng may-ari ng Magdalene's Club...  Hindi siya nagpapakita. Maingat na itinulak ako ni Manager Rosse paakyat ng stage bago namatay ang mga ilaw sa buong paligid, kasabay niyon ay ang pagtugtog ng mabagal na musika at ang spotlight na tumapat sa akin. Dahan-dahan kong iginalaw ang balakang ko sa saliw ng mabagal na musika. Ipinikit ko ang aking mata at itinaas ang aking dalawang kamay habang gumigiling sa harap ng mga customers ng Club. Palagi kong iniisip na nag-iisa lang ako sa madilim na lugar na 'yon, sumasayaw, para lang mabawasan ang kaba sa aking dibdib. Nakasuot ako ng maskara sa tuwing magpeperform ako dahil gusto kong itago ang mukha ko. I was very cautious about my real identity because I was scared that there might be someone I know in the crowd who would recognize me. Nang-aakit na hinawakan ko ang manipis at maiksing puting dress na suot ko at unti-unti kong itinaas iyon. That sensual move revealed my sexy lingerie. Tila natuklaw ng ahas ang mga mayayamang parokyanong nakatingin sa'kin habang naghuhubad ako sa harap nila sa isang napaka sensual na paraan. Ang halos hubad ko lang na katawan ang nasisilayan ng mga nanonood sa akin gabi-gabi pati ang makapigil hiningang pagsayaw ko sa sobrang napaka alindog na paraan. Hindi ko parin alam sa sarili ko kung paano ko nakakayanang gawin ang ganitong klaseng trabaho. Kung hindi lang talaga ako gipit at kailangan ng extra na pera, malabo na kakapit ako sa patalim. "More! More! Show more skin! Magdalene!" Narinig kong sigaw ng isang customer. Ang sinabi niya ay sinundan din ng iba kaya mas lalo ko tuloy naipikit ang aking mga mata dahil alam ko na ang gusto nilang gawin ko. I seductively pulled down the strap of my gold-beaded bra, making the crown get wild. Pagkatapos kong ibaba ang isa ay sinunod ko naman ang kabila at hinayaan na lumitaw ang ibabaw ng dibdib ko at nagpatuloy sa mabagal na pag-giling. "Magdalene, how much is your night?! I am willing to pay just to be with you!" The man from the corner shouted. "Just tell me." "In your dreams." I murmured to myself. Ang ikinaganda lang ng trabaho ko ay hindi ako nagpapalabas, ibig sabihin hindi ko pinapayagan ang sarili ko na sumama sa mga customers na handa akong bayaran upang mapaligaya sila. Pero kahit pa gano'n, hindi ko pa rin matatawag sa sarili ko na malinis akong babae dahil... hindi. Para sa akin ay hindi ako malinis. Gustong kong maintindihan kung bakit sa ganitong uri ako ng trabaho nauwi, gusto kong mas lalo pa akong maliwanagan kung bakit. Pero sa tuwing naiisip ko ang tunay na dahilan kung bakit ko pinasok ang laro na ito, natutunaw ang puso ko. Nakakapagsisi na hinayaan ko ang sarili na dito ako dinala ng mga paa ko, ngunit kapag nakikita ko sa ala-ala ko ang dahilan ng lahat ng ito, sumasaya ako... pakiramdam ko hindi ito mali. Pakiramdam ko kahit sino ay handang sumugal para lang sa mahal nila sa buhay. I've learned that life is full of challenges and taking a risk is always a sign of bravery. Namatay ang spotlight na nakatutok sakin kaya mabilis na bumaba ako ng stage at pinalitan naman ako ng kasama ko na parehong-pareho ng suot ko upang ito naman ang sumayaw. Ang pagkaka-alam ko ay si Cheska-ang kaibigan ko sa Club ay nag-la-live-show talaga. Iyon ang hindi ko kayang gawin... ang sumayaw habang nakahubo't-hubad. Pakiramdam ko nga minsan ay sinasalo lang ako ni Cheska dahil batid niyang hindi ko pa kaya ang sumayaw ng hubo't-hubad sa harap ng maraming lalaki, pero para sa'kin mananatili parin akong stripper. "May gustong kumausap sayo, Mavie." Imporma sa akin ng Manager ko nang makapasok ako sa dressing room. "Alam niyo naman po na hindi ako nakikipag-usap sa kahit na sinong customer natin. Pasensya na kamo." "Gusto lang naman daw niyang makita ang mukha mo at makilala ka." Tinignan ko lang ang manager ko bago muling nagpatuloy sa pag-aayos ng gamit ko dahil kailangan ko ng umuwi. Para saan pa at tinatago ko ang mukha ko kapag sumasayaw ako kung ipapakita ko lang din naman pala iyon sa lalaking hindi ko naman kilala? "Aalis na po ako, Manager Rosse." Sinukbit ko ang back pack sa likod ko pagkatapos kong magbihis. "Pakisabi na lang sa kanya na hindi ako interesado na makausap siya kung sino man siya." "Hindi mo kilala kung sino ang tinatanggihan mo, Mavie. Mayaman si Mr. Hei. He's a Chinese businessman." "Wala akong pakialam sa kanya." Malamig na sabi ko bago tuluyang lumabas sa backdoor at nag-abang ng taxi. Pagkatapos ng ilang sandaling paghihintay sa wala, isang magara at mamahaling sasakyan ang hindi ko inaasahan na hihinto sa tapat ko. Binuksan ng driver ang bintana at kung hindi lang ako galit sa mga lalaki ay baka sinamba ko na kung sino mang pontio pilatong gwapo ang lulan ng kotse sa tapat ko. He isn't your typical boy next door or even heartthrob. He is your typical bad boy, with his man bun, hot tattoos and one earring on his right ear, women would surely jump on his bed and spread their legs widely just to have this man in front of me. So much for this night, Mavie. "Waiting for a taxi?" He asked, he has this sexy voice makes my body shiver. Hindi ako nagsalita at naglakad na lang palayo sa kotse upang hindi niya na matuloy ang balak niya o kung may balak ba siya, pero hindi naman siya mukhang masamang tao. Kaya lang makulit ang driver dahil sinusundan ako habang naglalakad ako palayo. "Puwede kitang ihatid, Miss. Wala na kasing taxi na dumadaan dito kapag ganitong oras." Sigurado ako na may taxi pang dumadaan at tama nga ako kasi may paparating ng taxi na agad kong pinara at huminto naman sa harap ko. "Saan tayo, Miss?" "Mayabong Street, Manong." Ilan sandali pa ay nakarating na ako sa apartment na tinutuluyan ko kasama ang kapatid kong si Marra at ang Mama ko. Naglinis muna ako ng katawan bago ko sila sinilip na mahimbing nang natutulog. Napangiti na lamang ako, sila ang dahilan kung bakit nabubuhay ako at gagawin ko ang lahat kahit ano pa 'yan para lang mabuhay kaming tatlo. "A-anak? Nandyan ka na pala? Kumain ka na ba?" Tatayo pa sana si mama mula sa higaan nang pigilan ko siya. "Kumain na ako, Ma. Matulog ka na po ulit." "Ikaw din matulog ka na." Tumango lang ako bago umalis sa silid nila mama at nagpunta sa silid ko. Minsan iniisip ko na sana hindi na lang ganito ang buhay ko, sana iba na lang ang trabaho ko at sana ipinanganak na lang akong mayaman. Pero ito ang reyalidad na kailangan kong harapin araw-araw. Reyalidad na hiniling kong sana panaginip na lang.