Birkaç gün geçti ama kendimi hala iyi hissetmiyordum. Bu durumun yıllarca sürecek bir tutsaklık olduğunu hissetmek, her geçen gün biraz daha içime işliyordu. Ara ara doktor gelirdi, durumumu kontrol edip ardından sessizce giderdi. İlk zamanlar sık sık uğrarken, zaman geçtikçe bu ziyaretler seyrekleşmeye başladı. Sanki bana dair bir umut kalmamış gibi, sanki ben de zamanla bu karanlık hayatın bir parçası olmuşum gibi…
Şehriban Hanım ve Meral ise her fırsatta varlıklarını bana hatırlatmaktan geri durmuyorlardı. Güvende hissetmemem, bir an bile huzura kapılmamam için ellerinden geleni yapıyorlardı. Bazen alay dolu sözlerle, bazen ise sinir ve kızgınlıklarını belli eden bakışlarla üzerime çökerlerdi. Kendi aralarında alçak sesle konuşsalar da, bu kasvetli sessizlikte sözcükleri kulaklarıma ka
