Hayal kırıklığı ve umutsuzluk içimde büyürken konağın içinde bir gölge gibi dolanmaya başladım. Öğrenmem gereken çok şey vardı. Her bilgi bir çıkış kapısı olabilir, her sır bir kurtuluş sunabilirdi. “Buranın sırrını bilmeliyim,” diye mırıldandım kendi kendime. Konağın arka bahçesinde, gözden uzak küçük bir taş kulübe dikkatimi çekti. Onun çekiciliği, beni kendisine doğru çağırıyordu. Oraya gitmeme izin var mıydı, bilmiyordum ama içimdeki istek dayanılmazdı.
Taş kulübeye doğru adımlarımı hızlandırdığım sırada arkamda önce bir atın derin solumasını, ardından soğuk ve tehditkâr bir ses duydum: “Kayıp mı oldun, küçük hanım?” Sesin sahibinin kahya olduğunu fark ettim. Korkumu gizlemeye çalışarak tereddütle cevap verdim, “Hayır, sadece biraz hava almak istemiştim.”
Ama onun bakışlarında hiçbir
